معرفی شهدای ۲۵ تا ۲۹ مرداد ماه استان ایلام

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ شهید «عبدالرضا گلشنی بختیاری» فرزند عزیزمراد نهمین روز از اسفندماه ۱۳۳۹ در شهر ایلام چشم به جهان گشود.
تحصیلاتش را تا دریافت مدرک فوق دیپلم ادامه داد. وی در سن ۱۴ سالگی به همراه تیم منتخب نوجوانان استان به مسابقات قهرمانی کشور اعزام شد و در سال‌های ۵۵و۵۶ همراه تیم منتخب جوانان در مسابقات قهرمانی کشور شرکت داشت.

سپس به عنوان سرباز ارتش وارد جبهه شد، وی هنگامی که در اردوی تیم منتخب لشکر ۸۴ خرم آباد برای شرکت در مسابقات نیرو زمینی در منطقه صالح آباد حضور یافته بود در بیست و پنجم مرداد ۱۳۶۶ بر اثر بمباران رژیم بعث به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
 مزار این شهید والامقام در جوار امامزاده علی صالح (ع) قرار دارد.

شهید «علی میرزا جاسمی منش» فرزند حیدر یکم فروردین سال ۱۳۳۵ در روستای به آباد صالح گیلانغرب دیده به جهان گشود. وی در سن ۱۲ سالگی پدرش را از دست داد. ساکن شهرستان ایوان شد و توانست با تلاش و زحمت فراوان معیشت خانواده اش را فراهم کند. او با شروع انقلاب اسلامی فعالیت‌های چشمگیری از جمله شرکت در تظاهرات‌ها و راهپیمایی‌ها از خود نشان داد. وی در سال ۱۳۵۷ ازدواج نمود که ثمره‌ی این ازدواج یک فرزند دختر است. شهید جاسمی بعد از پیروزی انقلاب اقدام به تشکیل گروهی به نام «جوانمرد» نمود که مسئولیت حفاظت از مرز‌های انقلاب اسلامی را در منطقه بر عهده گرفتند، وی سپس به نفت شهر رفت تا از چاه‌های نفت حفاظت کنند.مدت هشت ماه در تنگ حاجیان در خدمت اسلام و انقلاب بود که سرانجام بیست و هفتم مرداد ۱۳۶۰ به خیل عظیم کاروان شهیدان پیوست. مزار این شهید گرانقدر در در جوار امامزاده حاجی حاضر شهرستان ایوان قرار دارد.

شهید «سید روح اله موسوی فرد» فرزند سید نجف در اولین روز از اسفند ماه سال۱۳۶۱ در اسلام آباد غرب چشم به جهان گشود ساکن شهر ایلام بودند.وی که تحصیلات خود را تا دوره دبیرستان ادامه داده بود پس از رسیدن به سن قانونی جهت انجام خدمت سربازی به ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست و راهی منطقه نفت شهر شد.سرانجام بیست و هفتم مرداد سال ۱۳۸۳ بر اثر برخورد با مین در نفت شهر به فیض شهادت رسید. از این شهید گرانقدر یک فرزند دختر به یادگار باقی مانده است. مزار این شهید والامقام در بهشت رضای ایلام قرار دارد.

شهید «خسرو اولاد» فرزند محمد پنجم آذرماه ۱۳۴۳ در روستای اکبرآباد شهرستان ساوه به دنیا آمد با توجه به اینکه پدرش در زمان ژیم منحوس پهلوی از شهرستان دره شهر به شهرستان ساوه تبعید گردید از اکثر اقوام دور می‌شود و در سال ۱۳۴۶ مجددا به شهرستان دره شهر عزیمت و در روستای چم ژاب از توابع بخش دره شهر سکنی گزید.

شهید دوران تحصیلات ابتدایی در روستای چم ژاب به پایان رساند و جهت ادامه تحصیل به شهرستان دره شهر در ۸ کیلومتری روستای مذکور می‌باشد رفت و تحصیلات راهنمایی را با موفقیت به اتمام رساند، ولی، چون شناسنامه او را چند سالی بزرگتر گرفته بودند و در آستانه ورود به خدمت سربازی بود در نتیجه کلاس درس را رها کرده و راهی جبهه شد.پس از سه ماه آموزشی در جبهه چنگوله با دیگر رزمندگان در خط مقدم جبهه مشغول انجام وظیفه گردید. او جوانی پرشور و منطقی و با ایمان و اخلاص بود کلمات و فرمایشات امام، چون نقش بر سنگ بر اعماق وجودش حک می‌شد. از چنان روحیه قوی و شکست ناپذیری برخورد دار بود که هیچگاه یاس در وجودش رخنه نمی‌کرد و همیشه در مقابله با مشکلات، ایثار و شکیبایی از خود را همچنان حفظ نموده و با توکل به خدا ناامیدی‌ها را میزدود. مرد کار و کوشش بود. در تابستان‌ها که از تحصیل فارغ می‌شد، همراه پدرش که یک کشاورز ساده‌ای بود به کار کشاورزی مشغول شد و هر موقع که از جبهه می‌آمد به خانواده خود و کلیه اقوام سفارش می‌کرد که پیرو قرآن باشند نماز و روزه را فراموش نکنند، امام را دعا و قدر آن را بدانند. بعد از اینکه یک سال از خدمتش گذشت، به سفارش پدر با یکی از اقوام عقد می‌کند و روز بعد به جبهه بر می‌گردد. جهت جشن مراسم می‌خواست از فرمانده خود مرخصی بگیرد که عشق دیدار معشوق و معبود فرصت نداد و در بیست و هفتمین روز از مرداد ۱۳۶۴ در جبهه مهران به دیدار معبود خویش شتافت. مزار این شهید گرانقدر در روستای چم ژاب شهرستان دره شهر قرار دارد.

شهید «حشمت اله زینی وند» فرزند کد خدا علی پنجم مرداد سال ۱۳۴۳ در روستای قلعه دره شهرستان آبدانان دیده به جهان گشود. وی که تحصیلات خود را تا کلاس پنجم ابتدایی ادامه داد و پس از آن برای کمک به تأمین معاش خانواده به فعالیت‌های کشاورزی روی آورد با رسیدن به سن قانونی سربازی به جمع ارتشیان پیوست و راهی جبهه شد. سرانجام بیست و هشتم مرداد سال ۱۳۶۴ در منطقه شرهانی بر اثر اصابت ترکش به فیض شهادت رسید. مزار این شهید گرانقدر در گلزار شهدای بخش مورموری آبدانان قرار دارد.

شهید «خلیل جابری» فرزند منصور هشتم تیرماه سال ۱۳۴۷ در روستای سربیشه شهرستان دهلران در خانواده‌ای مذهبی متولد شد، پس از مهاجرت به شهر دهلران تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان دهخدا به پایان رسانید.

با شروع جنگ تحمیلی به شهر آبدانان مهاجرت کرده و تحصیلات خود را تا پایه دوم دبیرستان در رشته ریاضی فیزیک ادامه داد و در پشت جبهه به یاری و کمک رسانی جبهه‌ها می‌پرداخت. در تعطیلات تابستانی سال ۱۳۶۵ براساس احساس وظیفه و لبیک به ندای امام و مقتدایش، حضرت امام خمینی (ره)، بعنوان بسیجی روانه جبهه‌های نبرد حق علیه باطل گردید. پس از دلاوری‌ها و رشادت‌های درخشان در دفاع از میهن اسلامی، سرانجام در بیست و هفتم مرداد ۱۳۶۵ در منطقه مهران به آرزوی دیرینه‌اش که همانا شهادت بود رسید.
 مزار این شهید گرانقدر در زادگاهش قرار دارد.

شهید «قدرت اله شهبازی» فرزند باقر در اولین روز از فروردین سال ۱۳۴۸ در روستای پلنگرد بخش مرکزی شهرستان ایوان دیده به جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا سال اول راهنمایی پی گرفت. بنا بر حسب وظیفه و لبیک به ندای رهبر انقلاب از همان سال‌های ابتدای جنگ تحمیلی تحصیل را رها و به عنوان رزمنده بسیجی راهی جبهه‌های نبرد با متجاوزانبعثی گردید تا به دفاع از کیان نظام نوپای اسلامی ایران بپردازد. شهید قدرت اله شهبازی که بنا به احساس تکلیف شرعی به صف رزمندگان اسلام پیوسته بود سرانجام بیست و هشتم مرداد سال ۱۳۶۳ در منطقه گیلان غرب به شهادت رسید.مزار این شهید گرانقدر در گلزار شهدای حاجی حاضر ایوان قرار دارد.

شهید «جهانشاه یاری» فرزند علیمراد اول مهرماه سال ۱۳۴۷ در روستای شورابه شهرستان چرداول در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد.  از همان دوران کودکی فردی کوشا بود و وجودش از عشق به خدا سرشار گردیده بود. در دوره راهنمایی در ایام تعطیلات و اوقات فراغت در کار‌های کشاورزی به پدرش کمک می‌کرد و با شروع جنگ تحمیلی در دوره دبیرستان مشغول به تحصیل شد و چندین بار در تابستان و در ایام تعطیلات به عنوان بسیجی راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد. سرانجام بیست و هشتم مرداد ۱۳۶۶ در قلاویزان مهران به دیدار معبود خویش شتافت. مزار این شهید گرانقدر در زادگاهش قرار دارد.

متن وصیت نامه شهید جهانشاه یاری:

با سلام و درود بر امام امت خمینی بت شکن یاور مظلومان و محرومان جهان اسلام و درود بر رزمندگان اسلام اینجانب جهانشاه یاری که خود را در برابر دین مبین اسلام ناب محمدی (ص) مدیون می‌دانم و این دین بزرگ را فقط در جبهه در کنار رزمندگان اسلام می‌توانم ادا نمایم.

پدرم، مادرم، برادرانم و خواهرانم بدانید که پرچم اسلام با قیام ایثار گرانه امام امت خمینی بت شکن بعد از قیام کربلای حسینی زنده و رونق دیگر پیدا کرده است این قیام بزرگ در جهان اسلام طنین افکنده و ملت مسلمان را بیدار نموده تا در برابر ظلم و کفر ایستادگی کنند و حق مظلومان که توسط ظالمان جبار ضایع شده روشن و انتقام خون پاک شهیدان را بستانند با این وجود نعمتی است من هم در کنار رزمندگان اسلام هستم. اگر من شهید شدم بدانید در راه حسین مظلوم شهیدم، بدانید در راه پیر جماران که می‌فرماید من دست رزمندگان را می‌بوسم و بر این بوسه افتخار می‌کنم شهیدم.  رهبرم امام عزیزم را تنها نگذارید و بعد از نمازهایتان برایش دعا کنید.

مادرم مرا حلال کن، چون بیداری شب هایت و رنجی که برایم کشیدی هر گز فراموش نمی‌کنم بجای گریه کنار آرامگاه شهدای اسلام برو فاتحه بخوان، چون آنانکه زودتر به فیض شهادت نائل آمدند زودتر به دیدار فرزند مظلوم زهرا مولای شهیدان می‌روند و این تنها آرزوی من است.
 در پایان به همگی خانواده و به دوستانم بگویید مرا حلال کنند برای رزمندگان دعا کنید.

شهید «سلمان حیدری» فرزند عبداله دوم شهریور ۱۳۴۳ در شهر مرزی مهران دیده به جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا سال سوم راهنمایی ادامه داد. در کار‌های کشاورزی و دامداری پا به پای پدر کمک می‌کرد. آن زمان که کشور عزیزمان مورد تهاجم دشمن بعثی قرار گرفته بود به عنوان رزمنده بسیجی به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و راهی جبهه‌های نبرد با متجاوزین بعثی گردید.  پس از مجاهدت خالصانه سرانجام در بیست و نهمین روز از مرداد سال ۱۳۶۲ در منطقه عملیاتی مهران از ناحیه گردن مورد اصابت گلوله دشمن قرار گرفت و به فیض شهادت رسید، مزار این شهید گرانقدر در گلزار شهدای علی صالح (ع) قرار دارد.

دلنوشته‌ای به شهید «سلمان حیدری» که در جبهه‌های غرب وصال را تمنا می‌کرد
مادر در آستانه در بی قرار ایستاده است و قامت رشید تو را براندازی می‌کند. قطرات اشک گونه هایش را می‌پیماید و هراسی هول انگیز دلش را چنگ می‌زند. کار همیشگی اوست هر بار که به مرخصی می‌آیی وقت رفتن، دل او از جا کنده می‌شود. امروز هم تا دم در تو را بدرقه می‌کند و اشک می‌ریزد و می‌گوید:

سلمان «نمی شه این دفعه بیشتر بمانی؟!»

و تو لبخندی حیات بخش پاسخش می‌دهی:
 نگران نباش مادر قول میدم که فردا عصر هر طور شده برگردم. اما باید قول بدی که فردا دیگه گریه و زاری نکنی. آخه امروز کلی گریه کردی...

خداحافظی تو هنوز در گوش مادر طنین انداز است. تو آنروز رفتی و مادر تا آخر کوچه با دیدگان نمناکش بدرقه ات کرد. اما این چه قولی بود که دادی؟!
مگر میشه که امروز بروی و فردا برگردی؟!

فردای آنروز بعد از ظهر تو آمدی. به قولت وفا کردی. تنها نیامدی، جمعیتی زیاد تو را آورده بودند. بر روی شانه ها، در میان کوچه ها، در میان صلوات‌ها تابوت تو با پرچم سه رنگ ایران آذین شده بود. مادر به استقبال تو آمد دیروز او را آماده کرده بودی. تو آن روز به او قول داده بودی که فردا با مدال شهادت به سویش باز می‌گردی و بازگشت تو چه شکوهمند بود.

شهید «جوانمیر رضایی» فرزند علی محمد یکم آبان۱۳۳۱ در روستای دومیران شهرستان ایوان دیده به جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا کلاس ششم ابتدایی ادامه داد. به کار کشاورزی روی آورد و با رسیدن به سن قانونی خدمت از سربازی معاف شد؛ و برای کسب درآمد بیشتر به بندر امام (شاهپور سابق) رفت بعد از مدتی دید وضع کاری اینجا هم خوب نیست وارد کشور کویت شد. در کشور کویت در ماه محرم یکی از مداحان خوش الحان اونجا بود که با صدای دلنشین واقعه کربلا را در ذهن‌ها تداعی می‌کرد طوریکه مردم کویت بسیار از مداحی ایشان استقبال می‌کردند؛ و برای نوحه سرایی در محافل خود از ایشان دعوت می‌گرفتند. اوایل انقلاب به ایران بازگشت و کار مداحی را ادامه داد نه تنها مداح خوبی بود فوتبالیست بسیار خبره‌ای هم بود.

 در اوج انقلاب با راه انداختن راهپیمای‌ها بر علیه رژیم و پخش کردن اعلامیه‌ها حضور فعالی داشت. با شروع جنگ تحمیلی بنا به احساس تکلیف شرعی و عشق به وطنش و لبیک به ندای رهبر کبیر انقلاب به عنوان نیروی بسیجی عازم جبهه نبرد با متجاوزان بعثی شد. تا آنکه ۲۹ مرداد ۱۳۶۲ در منطقه سومار حین انجام ماموریت که راننده آمبولانس بود به فیض شهادت رسید.  از این شهید گرانقدر سه فرزند به یادگار مانده است. مزار این شهید والامقام در گلزار شهدای شهرستان ایوان می‌باشد.

شهید «درویش محمد زاده» فرزند شاه منصور دوم خرداد ۱۳۳۵، در روستای گره‌چگا شهرستان چوار استان ایلام دیده به جهان گشود. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. دارای دو پسر و دو دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. 

بیست‌ونهم مرداد ۱۳۶۲ در مهران توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به بازو، سر و پا، به فیض شهادت رسید. مزار این شهید گرانقدر در جوار امامزاده سیدمحمد (ع) بولی از توابع شهرستان زادگاهش واقع شده است.

انتهای پیام/