اقتدار و قدرت نمایی مردم باعث شد مملکت پابرجا بماند

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، 26 مرداد 1369، میهن اسلامی شاهد حضور اولین گروه آزادگان سرافرازی بود که پس از سال‌ها اسارت در زندان‌ها و اسارتگاه‌های رژیم بعث عراق، قدم به خاک پاک میهن اسلامی خود گذاشتند. آزادگان، صبورتر از سنگ صبور و راضی‌ترین کسان به قضای الهی بودند. اینان سینه‌هایی فراخ‌تر از اقیانوس داشتند که از همه جا و همه کس بریده و به خدا پیوسته بودند. آزاده نامیده شدند چون از قید نفس و نفسانیات رهایی یافته بودند. به همین مناسبت نوید شاهد سیستان و بلوچستان با آزاده و جانباز 30 درصد، علی شیبانی مقدم گفتگویی داشت که در ادامه به آن می پردازیم.

این آزاده و جانباز دوران دفاع مقدس گفت: در شهرستان زابل به دنیا آمدم، تا سوم راهنمایی درس خواندم و کارگری می کردم. بعد به سربازی اعزام شدم، دوران آموزشی سربازی را در پادگان 05 کرمان بودم و از آنجا به لشکر 92 اهواز تیپ 2 اعزام شدم و در این مدت در جزیره مجنون و مناطق مختلفی حضور داشتم. 31 تیر ماه 1367 بر اثر تک دشمن به اسارت نیروهای بعضی عراق درآمدم و حدودا 27 ماه در عراق اسیر بودم. بعد از اسارت، به میهن اسلامی برگشتیم و به دنبال زندگی خودمان ادامه دادیم.

تحمل سختی دوران اسارت

اسارت، دوران سخت و طاقت فرسایی بود. بعضی از اسرا سطح سواد بیشتری داشتند، کلاس‌های مختلفی برگزار می‌کردند و به بقیه اسرا درس می‌دادند، از جمله کلاس قرآن و زبان انگلیسی، کلاس‌های تقویتی و آموزشی.

دوران اسارت، سختی‌های خاص خودش را داشت مثلا غذای بسیار بدی می‌دادند؛ آب نبود یا خیلی کم بود، لباس نداشتیم و شکنجه‌های گوناگونی می‌شدیم، به هر حال به دست دشمن افتادن آسان نیست و خیلی سخت می‌گذشت و با توجه به اعتقادات اسلامی‌مان، همواره به یاد ائمه (ع) بودیم که چگونه آنها سختی‌های خود را تحمل می‌کردند مانند حضرت زینب (س) که سختی بسیاری را تحمل کردند و ما هم به یاد آنها این سختی‌ها را تحمل می‌کردیم.

جنگ‌های اخیر کشور

با توجه به مسائلی که در یکسال اخیر در کشور اتفاق افتاد، رهبر عزیز و خیلی از فرماندهان مقتدر و اساتید بلند پایه کشور و دانشمندان هسته‌ای را از دست دادیم. این اتفاقات غیرقابل تصور است اما من این سختی‌ها را قبلا لمس کرده‌ام و برای مردم نیز به دلیل اینکه هنوز افرادی هستند که مملکت را سرپا نگه داشتند و امید مردم به آنهاست، این شرایط قابل تحمل شده اما قابل جبران نیست.

شهادت رهبر انقلاب

غیرقابل وصف است آن روزی که خبر شهادت رهبر را شنیدم، باورم نمی‌شد واقعا ناراحت و نگران شدم و با خودم فکر می کردم از الان به بعد چه خواهد شد. مردم پای کار آمدند و این اقتدار و قدرت نمایی مردم باعث شد مملکت سرپا بماند. من از تمام افرادی که در این مدت پای کار بودند تشکر و قدردانی می کنم بخصوص از مردمی که در خیابان حضور داشتند و عزیزانی که پای لانچر بودند.

توصیه‌ای به نسل جوان

جوانان با توجه به مشکلات به وجود آمده مسائل را درک کنند و پشتیبان کشورشان باشند و از نیروهای نظامی خودشان حمایت کنند. همیشه در صحنه‌ها حضور فعال داشته باشند و در کسب علم و دانش تلاش بیشتری کنند.

سخنی با مسئولین

آزاده‌ها زمانی که از اسارت آمدند، مانند کسی بودند که تازه متولد شدند. چیزی نداشتند، اکنون هم مسائل و مشکلاتی دارند. آن زمان به ما ملک و زمینی دادند و با توجه به اینکه هزینه ساخت آن زمین را نداشتیم مجبور شدیم زمین‌هایی که دولت به ما داده بود را بفروشیم و صرف مخارج روزمره کنیم. الان بیشتر آزاده‌ها زمین و ملکی ندارند و مستاجر هستند. خواسته‌ام از بنیاد این است که زمین یا ملکی به ما واگذار کنند تا مشکلات ما حل شود.

انتهای پیام/