عشق به وطن و روحیه ایستادگی، رمز مقاومت ملت ایران است

سال‌های اسارت و مقاومت آزادگان، بخشی ماندگار از تاریخ پرافتخار دفاع مقدس است، روز‌هایی که امید به بازگشت به وطن، انگیزه ایستادگی آنان بود. «فرشاد خیرخواهان»، آزاده سرافراز دوران دفاع مقدس، در گفت‌و‌گو با  نوید شاهد سمنان از تجربه اسارت و پیوند آن با شرایط امروز کشور می‌گوید. او معتقد است همان عشق به وطن و روحیه مقاومت، امروز نیز مردم را در کنار یکدیگر و نیرو‌های مسلح متحد کرده است.

انگیزه‌ای برای مقاومت

بنده سال ۱۳۶۶ به جبهه رفتم و در عملیات فکه به مدت سه سال به اسارت دشمن درآمدم. در دوران اسارت، چیزی که بیشتر از همه به من و دیگر آزادگان امید و انگیزه مقاومت داده بود، بازگشت به وطن بود. آنچه که سبب روحیه مردم در خیابان‌ها و حمایت از کشور و نیرو‌های مسلح شده، باز هم همان عشق به وطن و مبارزه با دشمن است.

همدلی مردم و نیرو‌های مسلح؛ میراث دفاع مقدس

اگر به تجربه‌های سال‌های دفاع مقدس نگاه کنیم، می‌بینیم که همین همدلی و نزدیکی امروز مردم و نیرو‌های مسلح، دقیقاً همان پیوندی است که رزمندگان و آزادگان ما با ایستادگی‌شان ثابت کردند. این همبستگی، فراتر از هرنوع سلاح یا تجهیزات نظامی است، چون وقتی مردم و مدافعان کشور با یک قلب و یک هدف کنار هم هستند، هر دشمنی که بخواهد به ما آسیب بزند، می‌بیند که هزینه این کار برایش چقدر سنگین و غیرممکن است. در واقع، این همان میراث ارزشمندی است که از دوران جنگ به ما رسیده، پیوندی که امنیت کشور را از درون چنان محکم می‌کند که هیچ نیروی خارجی نمی‌تواند در آن نفوذ کند.

شهادت رهبر، آزمون دیگری برای وحدت مردم

وقتی خبر شهادت رهبر عزیزمان رسید، همه خیلی غمگین و دل‌شکسته بودند، اما مردم به‌جای اینکه از ترس پراکنده یا ناامید شوند، یک چیز را خوب می‌دانستند، اینکه راه رهبر با راه شهدا و کسانی که برای این خاک ایستادند، یکی است. آن‌ها به‌جای اینکه عقب‌نشینی کنند، با حضورشان نشان دادند که با این اتفاق، نه‌تنها ضعیف‌تر نمی‌شوند، بلکه قلب‌های‌شان به هم نزدیک‌تر شده است. در واقع، این حضور پرشور مردم، یک پیام خیلی ساده و محکم به دشمن بود: «شهادت ممکن است ما را غمگین کند، اما باعث می‌شود حتی محکم‌تر و یکپارچه‌تر از قبل، در کنار هم بایستیم.»

اراده مردم؛ قدرتی فراتر از سلاح

دشمن فکر می‌کرد با فشار آوردن و سخت کردن اوضاع، می‌تواند مردم را از پا درآورد، اما یک چیز خیلی مهم را نادیده گرفته بود: «اراده و روحیه ایستادگی» مردم ایران. او نمی‌دانست که ما از دوران جنگ و دفاع مقدس یاد گرفته‌ایم که چطور در سخت‌ترین شرایط هم کنار هم بمانیم و تسلیم نشویم. درنهایت، دشمن خودش با چشم‌های خودش دید که پیوند صمیمی مردم و نیرو‌های مسلح، قدرتی دارد که هیچ سلاح و تجهیزات جنگی‌ای نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد.

تداوم عشق به وطن در روزگار جدید

در دوران دفاع مقدس، رزمندگان با وجود تفاوت‌های فردی و اجتماعی، در یک جبهه مشترک قرار گرفتند. امروز نیز می‌توان حضور مردم در خیابان‌ها و کنار نیرو‌های مسلح را شکل جدیدی از همان «وحدت در میدان» دانست. این یعنی همان عشق و همبستگی قدیمی، حالا با شکل و روزگار جدید دوباره جان گرفته است. این حضور مردم در کنار نیرو‌های مسلح، نشان می‌دهد که در سختی‌ها، قلب مردم و مدافعان وطن هنوز مثل همیشه باهم یکی است.

ما رفتیم تا تو باشی

در پایان خطاب به جوانان عزیز این سرزمین عرض می‌کنم: فرزندم! شاید تو طعم سختی روز‌های ما را نچشیده باشی، اما بدان که آرامش امروزت، امانتی است که با خون ما به تو رسیده. امروز دشمن با جنگ ذهن و شک می‌آید، پس اجازه نده از درون، ریشه‌هایت را از یاد ببری. ما در اسارت، با ایمان‌مان پیروز شدیم، تو هم با آگاهی و ایستادگی، نگهبان این خانه باش. ما رفتیم تا تو باشی، حالا تو باش که این خاک، همیشه سبز و سربلند بماند.

گفتگو از حمیدرضا گل‌هاشم