یادداشت/ اربعین؛ میثاق بیداری و بازگشت به حقیقت شهیدان

دبیر سایت نوید شاهد گلستان، طی یاداشتی نوشت: اربعین، موسم تجدید عهد دل‌هایی است که هنوز در تپش نام حسین‌بن‌علی (ع) می‌سوزند و می‌بالند. اربعین، صرفاً چهلمین منزل اندوه یک واقعه تاریخی نیست؛ اربعین، استمرار یک حقیقت جاودانه است؛ حقیقتی که از صحرای کربلا برخاست، از میان اشک و آتش و عطش گذشت و در رگ‌های تاریخ جاری شد تا هیچ‌گاه پرچم حق‌طلبی، آزادگی و وفاداری بر زمین نماند.
کربلا، جغرافیای یک حادثه نیست؛ کربلا، قله بلند معرفتی است که در آن، انسان می‌آموزد چگونه می‌توان همه هستی خویش را در راه خدا تقدیم کرد و در اوج مظلومیت، مقتدرترین روایت تاریخ را رقم زد. اربعین، بازخوانی همین روایت است؛ روایت خون بر شمشیر، بصیرت بر غفلت و پیام بر خاموشی.
در این منظومه نورانی، شهیدان، نزدیک‌ترین راویان راه عاشورایند. آنان که دل از خاک بریدند و به افق افلاک پیوستند، پیش از آنکه در میدان نبرد حاضر شوند، در مکتب حسین (ع) زانوی ادب زده بودند. شهیدان آموخته بودند که مرگ در بستر عافیت، اگر به بهای ترک حقیقت باشد، چیزی جز خسران نیست و حیات راستین، در بذل جان در مسیر ایمان و عزت معنا می‌یابد.
شهدای والامقام استان گلستان نیز از همین تبار روشن‌اند؛ مردانی که نامشان با اخلاص، غیرت و ولایت‌مداری در حافظه این سرزمین نقش بسته است. این دیار شهیدپرور، با تقدیم فرزندانی مؤمن و عاشورایی، نشان داده است که کربلا هنوز زنده است و ندای «هل من ناصر» حسین (ع)، همچنان در جان مردان خدا پاسخ می‌گیرد. هر مزار شهید در گلستان، نشانی از یک کربلای مکرر است؛ گواهی روشن بر این حقیقت که راه عاشورا، در هیچ عصری بی‌رهرو نمانده است.
اربعین، هنگامه آن است که این پیوند آسمانی را عمیق‌تر دریابیم؛ پیوندی میان کاروان اسیران کربلا و قافله‌های نورانی شهیدان این مرز و بوم. اگر حضرت زینب (س) پیام خون را به تاریخ سپرد و امام سجاد (ع) حقیقت نهضت را از غربت و تحریف نجات داد، شهیدان ما نیز در روزگار خویش، با نثار جان، نگذاشتند بیرق حق در هیاهوی باطل فروافتد.
در روزگار ما نیز، شهدای جنگ ۱۲ روزه بار دیگر این حقیقت را آشکار کردند که مکتب عاشورا نه در حافظه تاریخ، بلکه در متن حیات امت اسلامی جاری است. آنان با نثار خون خویش نشان دادند که فرزندان این سرزمین، هنوز هم در هنگامه خطر، حسین‌وار می‌ایستند و زینب‌وار پیام مقاومت را به فردا می‌سپارند. شهادت آنان، ترجمان معاصر همان حماسه‌ای است که در ظهر عطش و غربت، در کربلا به اوج رسید.
همچنین شهدای جنگ رمضان، تصویری ژرف از پیوند عبادت و جهاد را پیش چشم ما گشودند. آنان در ماه نزول قرآن، در موسم بندگی و خلوص، به میهمانی خدا شتافتند و با خون خویش، سطر دیگری بر دفتر سرخ شهادت افزودند. گویی از محراب دعا تا معراج شهادت، فاصله‌ای جز یک اخلاص ناب نبود. اینان نیز فرزندان همان مکتب‌اند؛ مکتبی که در آن، شب مناجات و روز میدان، دو جلوه از یک حقیقت‌اند.
اربعین، بیش از آنکه آیین سوگ باشد، میثاق بیداری است؛ دعوتی دوباره برای بازگشت به حقیقتی که شهیدان با خون خود آن را امضا کرده‌اند. در این روزها، دل‌ها نه فقط برای مصیبت کربلا می‌گریند، بلکه برای غربت آرمان‌هایی می‌تپند که باید در زندگی فردی و اجتماعی ما جاری بمانند؛ آرمان عدالت، ایثار، عزت، ایمان و ایستادگی.
امروز بر ماست که یاد شهیدان را نه در قاب خاطره، بلکه در متن زندگی پاس بداریم. باید نسل‌های فردا بدانند امنیت، شرافت و سرافرازی این سرزمین، میراث آسانی نیست؛ حاصل جاده‌ای است که از کربلا می‌گذرد، از قتلگاه شهیدان عبور می‌کند و به روشنیِ فردای ایمان می‌رسد.
اربعین، جاده‌ای است که هنوز پایان نیافته است؛ راهی است از کربلا تا معراج شهدا، از اشک تا آگاهی، از داغ تا بیداری؛ و تا وقتی نام حسین (ع) بر زبان‌ها جاری است و یاد شهیدان در دل‌ها زنده، این راه روشن خواهد ماند و این پرچم بر زمین نخواهد افتاد.
انتهای پیام/َ