«یا مرتضی علی پسری داشتی چه شد»
از شما میخواهم ادامهدهنده راه شهدا باشید
شهید «محمدرضا شیرازی» در وصیتنامهاش نوشته است: «به دوستانم بگوئید که من از راه دور دست آنها رامىبوسم و از آنها مىخواهم که راهى را که من انتخاب کردهام ادامه دهند و سنگرى را که زمانى من با آنها پر مىکردم پُر نمایند.»
به گزارش نوید شاهد شهرستانهای استان تهران، شهید «محمدرضا شیرازی»، یادگار مظفر سوم مردادماه سال ۱۳۴۶ در شهر لاهیجان از توابع استان گیلان چشم به جهان گشود. تحصیلاتش را تا مقطع متوسطه در رشته برق ادامه داد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و دوم فروردین ماه سال ۱۳۶۲ در عملیات والفجر یک در شمال فکه به شهادت رسید.
فرازی از وصیتنامه شهید «محمدرضا شیرازی» را در ادامه مرور میکنیم:
«بسم رب الشهداء»
«ز مرگ من تو شادى کن که من شادم که من رفتم که گهگاهى کنید یادم»
با سلام و درود بیکران بر امام و امت شهیدپرور وصیتنامه اینجانب محمدرضا شیرازى را به حضور خوانندگان محترم مىرسانم از آنجا که انسان با مردن آنچنان فاصلهاى ندارد نوشتن وصیتنامه بر هر فرد مسلمان واجب است راهى را که هر فرد مىتواند انتخاب کند مىتواند درست یا نادرست باشد راهى را که من براى خود انتخاب کردهام راهى است الهى و استوار راهى است که شهیدان و خوبان آن را طى کردهاند.
اکنون وظیفه ماست که آن را طى کنیم راه ما راهى است که انتهاى آن به بهشت رضوان ختم مىشود به پدر و مادرم بگویید که برایم گریه نکنند و به دوستانم بگوئید که من از راه دور دست آنها رامىبوسم و از آنها مىخواهم که راهى را که من انتخاب کردهام ادامه دهند و سنگرى را که زمانى من با آنها پر مىکردم پُر نمایند و این را هم بگویم که من در این راه تنها نبودم و آنها نیز تنها نخواهند بود و شاید بگویید که این وصیتنامه چقدر معمولی است، اما باید بگویم از این بهتر نمىتوانم بنویسم.
در پایان سلام مرا به دوستان و آشنایان برسانید مرا در بهشتزهرا کنار شهیدان دیگر دفن نمائید و شبهاى جمعه برایم فاتحه بخوانید زیرا به آن بسیار محتاجم.
و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته/ شانزدهم بهمن ۱۳۶۱/ محمدرضا شیرازى
انتهای پیام/
