درسِ آزادگی در وصیتنامه شهید؛ «مدرسه زندگی را در جبهه دیدم»
شهید عنایت نجیبی در آخرین دستنوشتههای خود، جبهه را مدرسهای برای درسهای بزرگ انسانیت میخواند. او در این وصیتنامه کوتاه، راه خود را میان میدانهای نبرد و مسیر امام حسین (ع) پیوند میزند و با اشتیاقی که در کلماتش پیداست، شهادت را آرزوی نهایی خود میخواند.
به گزارش نوید شاهد بوشهر؛ او همچون شهید حسین فهمیده با وجود سن کمی که داشت مسائل انقلاب و جبهه و جنگ را به خوبی درک میکرد و همیشه سعی مینمود برای حفظ اسلام هر کاری که از دستش بر میآید انجام بدهد و بالاخره در دوم فروردین ماه ۱۳۶۱ در عملیات فتحالمبین در منطقهی شوش شربت شهادت را نوشید و به لقاءالله پیوست.
وصیت نامه شهید عنایت نجیبی:
اینجانب عنایت نجیبی متولد ۱۳۴۵ شهرستان کازرون هستم و ۷ سال است که در بوشهر اقامت دارم. باید بگویم که هدفم از آمدن به جبهه حمایت از اسلام و ناموس مسلمین و سپس حمایت از آب و خاکم است. حتماً این سؤال پیش میآید که مگر مدرسه خود یک سنگر نیست؟ من مدرسهی زندگی و مدرسهی آزادگی و جوانمردی را در جنگ با صدامیان کافر و تمامی کافران ضد اسلام دیدم و امیدوارم که به زودی جنگ به پایان برسد و من به آرزوی دیرینهی خود یعنی شهادت برسم و با شهادتم راه امام حسین (ع) را ادامه بدهم. انشاءالله
چهارشنبه چهارم آذر ماه سال ۱۳۶۰، ساعت ۱۱:۵۰
ستاد جنگهای نامنظم (مدرسهی مبارزان)
