ستارهای که به آسمان پر کشید؛ روایتی از زندگی سرباز شهید «علی چعبی»
شهید «علی چعبی» نامش را از مولای متقیان وام گرفت و در مسیر دفاع از وطن جان شیرینش را فدای آرمانها کرد وی نه تنها یک سرباز دلاور بلکه فرزندی صالح، رفیقی امین و جوانی متدین بود که در اوج جوانی و در حالی که شمارش معکوس بازگشت به آغوش خانواده را آغاز کرده بود در کردستان به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید چعبی در چهاردهم دیماه ۱۳۸۵ در اهواز دیده به جهان گشود پدرش حسن و مادرش نصرت نام داشت، وی از کودکی، بسیار آرام و متین بود برخلاف بسیاری از هم سن و سالهایش اهل هیاهو و خشونت نبود.
شاگرد ممتاز؛ عاشق خدمت و بسیج
علی از همان دوران مدرسه تا اخذ دیپلم همواره شاگردی ممتاز بود وی تنها در درس و کتاب موفق نبود بلکه در مسیر دین و اخلاق نیز پیشرو بود، پایبندی به نماز، روزه، خواندن قرآن و حضور مستمر در پایگاه بسیج و هیئتهای عزاداری، بخشی از هویت او را شکل داده بود.
سربازی که بیقرار خدمت بود
وقتی زمان سربازی فرا رسید، علی با وجود نگرانیهای خانواده و با اینکه برادر و پسر عمویش نیز در خدمت بودند با اشتیاق ثبتنام کرد و با گروهی از همکلاسیهایش راهی شد و به خودش ایمان داشت که زود بازمیگردد وی پس از طی دوران آموزشی در کازرون، برای خدمت به منطقه بانه در کردستان اعزام شد.
همیشه به خانوادهاش دلداری میداد و با وعده بازگشت از دوری راه میکاست حتی با تکیه بر سوابق بسیجی اش موفق شده بود چهار ماه کسری خدمت بگیرد و با شوق پایان خدمت روزشماری میکرد.
رفیق خانواده؛ همراز مادر
برای مادر علی فقط یک پسر نبود وی همراز، همدم و رفیق بود پیوند عمیق او با خواهرش نادیا برادر کوچکش هادی و برادر دیگرش مهدی زبانزد همه بود، وی با خوشرویی، صبحگاهان به استقبال اعضای خانواده میرفت و با محبتهایش فضای خانه را گرم میکرد.
شهادتش
سرانجام وی پس از گذراندن چهار ماه از خدمت سربازی اش در پی حملات رژیم صهیونسیتی - آمریکا صهیونسیتی در سیزدهم اسفند ماه در حالی که جانانه ایستاد و تن به فرار از پادگان نداد به فیض شهادت نائل آمد و روانه بهشت گردید. پیکر پاکش پس از تشییع در گلزار شهدای اهواز به خاک سپرده شده است.
انتهای پیام/
