از دل جبهه زبیدات تا آسمان؛ وصیت‌نامه شهیدی که نتوانست قدر مادر را بداند

مـادر جـان،  می‌دانـم کـه در دوران زندگـی‌ام تـو را اذیـت کـردم و متأسـفم کـه نتوانسـتم جبـران  خوبی‌هایـت را بکنـم. امیـدوارم کـه بعـد از مـن ناراحتـی نکنـی و بـه فکـر خـودت باشـی؛ هرچنـد می دانــم مشــکل اســت؛ ولــی چــه می شــود کــرد؟ سرنوشــت مــن ایــن بــود و خــدا  اینطــور می خواســت.

    پـدر جـان از شـما هـم معـذرت می خواهـم و امیـدوارم کـه مـن را حـلال کنـی. تـو بهتریـن پـدر بـرای مـن بـودی؛ ولـی مـن قـدر تـو را ندانسـتم. از  همین‌جـا از زحماتـی کـه برایـم کشـیدی تشـکر می‌کنـم. پـدر جـان، امیـدوارم صبـور باشـی و زندگـی خوبـی را بـرای مـادرم بـه وجـود آوری.

     بـرادر جـان. امیـدوارم بـرای مـن ناراحتـی نکنـی و سـعی کنـی بـرای خـودت و خانواده‌ات ثمــربخش باشــی. از تــو بــرادر عزیــزم حلالیــت می‌طلبــم.

 خواهرهـای عزیـزم، صبـر و شـکیبایی را پیشـه کنیـد و سـعی کنیـد زن وفـادار بـرای همسـران خــود باشـید.

از همــۀ شــما حلالیــت  می‌طلبــم و بقیــۀ کارهــا را بــه شــما می ســپارم. هرطــور کــه خودتــان صـلاح دانسـتید، عمـل کنیـد .

قربان‌همگی‌شما

محمد