خروش دیار میرزا در قلب پایتخت

به گزارش نوید شاهد گیلان؛ مصلای تهران در روز وداع با رهبر شهید انقلاب، تنها نقطه تلاقی اشک‌ها و اندوه‌ها نبود، بلکه آوردگاهی شد تا اقوام مختلف ایران‌زمین، هر یک با زبان و فرهنگ اصیل خود، مرثیه‌خوان و حماسه‌سرای این داغ بزرگ باشند. در این میان، حضور پررنگ و هنرمندانه نمایندگان فرهنگی استان گیلان، حال و هوای ویژه‌ای به این مراسم بخشید.

در حاشیه این مراسم باشکوه، «رقیه آزادنیا» از شاعران و فعالان فرهنگی استان گیلان، با خوانش ابیاتی حماسی و جان‌سوز به زبان شیرین و در عین حال صلابت‌آفرین گیلکی، توجه بسیاری از حاضران و رسانه‌ها را به خود جلب کرد. صدای او که آمیخته با بغض و ارادتی برخاسته از دیار باران بود، در فضای مصلا طنین‌انداز شد تا پیام روشنی از وفاداری فرزندان گیلان را به گوش همگان برساند.

شعرخوانی گیلکی در چنین آوردگاه عظیمی، تنها یک مرثیه‌سرایی ساده نبود؛ بلکه یادآور تاریخ پرفراز و نشیب خطه شمال در دفاع از آرمان‌های انقلاب و اسلام بود. واژه‌های گیلکی در زبان این بانوی شاعر، همچون موج‌های خزر کوبنده و همچون جنگل‌های هیرکانی استوار به نظر می‌رسیدند. او در ابیات خود، پیوند عمیق جغرافیای گیلان با مکتب شهادت را متذکر شد و نشان داد که زبان بومی، ظرفیتی بی‌بدیل برای انتقال مفاهیم والای حماسی و انقلابی دارد.

حاضران در اطراف این حلقه شعرخوانی، اگرچه شاید همگی با ظرایف و لغات زبان گیلکی آشنا نبودند، اما سِحر کلام، لحن حماسی و سوز نهفته در صدای این شاعر گیلانی، قطره‌های اشک را بر گونه‌های سوگواران جاری ساخت. این اجرای دلی و خودجوش، تجلی‌گر این حقیقت بود که داغ از دست دادن خادمان و رهروان راستین انقلاب، مرزهای زبانی و قومی را درمی‌نوردد و همه ملت ایران را در یک صف واحد و یکدل قرار می‌دهد.

اجرای رقیه آزادنیا در این مراسم، بار دیگر ثابت کرد که هنر و ادبیات بومی، رساترین سلاح برای زنده نگه‌داشتن یاد و راه شهداست. مردمان گیلان که نامشان همواره با نام سردار جنگل و هشت هزار شهید گلگون‌کفن این استان گره خورده است، در این روز تاریخی نیز نشان دادند که در مسیر پاسداری از خون شهدا و آرمان‌های انقلاب اسلامی، همواره پیشگام و ثابت‌قدم خواهند ماند.