بماند به یادگار از تلخترین انتظار عمرم
حلما کرمی دختر شهید «محمدمهدی کرمی» در دلنوشته ای در وصف پدر نوشت: «پاهایم دیگر توان نداشت… نشستم کنار حجلهات تا کمی نفس بگیرم، اما مگر بیتو نفسی هست؟ قاب عکست را طوری به سینه فشردم که انگار میخواستم تپشهای قلبم را به تو برسانم.»
به گزارش نوید شاهد شهرستانهای استان تهران، پاسدار شهید محمدمهدی کرمی یادگار محمدعلی و اکرم پنجم خردادماه سال ۱۳۶۲ در استان تهران چشم به جهان گشود. او داشجوی کارشناسی در رشته مدیریت بود. با شروع حمله رژیم صهیونی - امریکایی به خاک کشورمان در تاریخ یازدهم اسفندماه سال ۱۴۰۴ در محل کارش (در بخش سایبری سپاه پاسداران) به شهادت رسید. پیکرش مطهرش در گلزار شهدای امامزاده عبدالله(ع) شهرری به خاک سپرده شد.
حلما نجفی دختر شهید پاسدار «محمدمهدی کرمی» از شهدای جنگ رمضان در قسمت اول خاطراتش نوشت:
پاهایم دیگر توان نداشت… نشستم کنار حجلهات تا کمی نفس بگیرم، اما مگر بیتو نفسی هست؟
قاب عکست را طوری به سینه فشردم که انگار میخواستم تپشهای قلبم را به تو برسانم…
بماند به یادگار از تلخترین انتظار عمرم؛ و چشم دوختم به انتهای مسیر، به همانجایی که قرار بود تابوت عشقم نمایان شود.
چقدر این انتظار، استخوانسوز بود مهدی… سیاهی چادرم، همرنگِ بختِ من شد در روزِ وداع با تو.
انتهای پیام/
