یادداشت| «ارکواز، غزل ناتمام پایداری»

به گزارش نوید شاهد ایلام، ارکواز ملکشاهی زخمی که تاریخ هرگز فراموش نخواهد کرد، هفدهم خردادماه، در تقویم استان ایلام، فراتر از یک تاریخ است؛ این روز، نمادی از ایستادگی در برابر ستمی است که بر پیکره‌ی بی‌دفاع شهر ارکواز ملکشاهی نشست. قریب به چهار دهه از آن ظهرِ داغ در سال ۶۴ می‌گذرد، اما بغضِ نهفته در گلوی مردم این دیار، هنوز هم با شنیدن نام «۷۲ شهید» دوباره تازه می‌شود.

واقعه بمباران هوایی ارکواز، لکه ننگی بود بر دامان رژیم بعثی که نشان داد چقدر از اصول اخلاقی و قوانین انسانی فاصله گرفته است. آنها نه به دنبال جبهه‌های نبرد، که به دنبال درهم‌کوبیدن روح مقاومتِ مردم بودند؛ مردمی که خانه‌هایشان را سنگر کرده بودند. اما تاریخ، حقیقتِ دیگری را ثبت کرد: هر بار که بمبی بر سر مردم بی‌گناه فرود آمد، ایمان و پایداری این مردم نه تنها سست نشد، بلکه ریشه‌دارتر شد.

امروز، یادآوری آن فاجعه، تنها مرورِ یک درد نیست؛ بلکه ادای دین به خون‌هایی است که برای بقای ایران ریخته شد. ۷۲ ستاره‌ای که در ارکواز به آسمان پر کشیدند، گواهانِ زنده بر حقانیتِ ملتی هستند که هرگز در برابر تجاوز سر خم نکرد.

گرامیداشت یاد شهدای ملکشاهی، یعنی یادآوری این حقیقت که امنیتِ امروزِ ما، حاصلِ ایستادگیِ دیروزِ کسانی است که حتی در آرامشِ خانه‌هایشان، آماج کینه‌ی دشمن شدند. یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.

محمد رحیمی مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان ایلام

انتهای پیام/