وصیت شهید به برادران: «به حرف پدر و مادر گوش کنید و راه قرآن را پیش بگیرید»
«شهید محمدحسین ابوالمنصوری در وصیتنامه خود با صراحت مینویسد: "از مال دنیا هیچ ندارم که به کس ببخشم." اما همین سرباز بیدنیا، برای بازماندگانش دو وصیت ارزشمند دارد: نخست به برادرانش سفارش میکند که به حرف پدر و مادر گوش کنند و راه قرآن و اسلام را پیش بگیرند؛ و دیگر به خواهرانش میگوید که چون زینب (س) صبر داشته باشند، چرا که مرگ هر انسانی فرا میرسد و چه بهتر که در راه دین و مملکت باشد.»
به گزارش نوید شاهد البرز، شهید محمدحسین ابوالمنصوری، سال ۱۳۳۴ در تهران دیده به جهان گشود. وی که از کودکی به کار نجاری روی آورد تا کمککار خانواده باشد، انسانی مؤمن، راستگو و مهربان بود و در دوران انقلاب در راهپیماییها حضور فعال داشت. او سرانجام پس از ۱۱ ماه حضور در جبهه، در تاریخ نهم خرداد 1365، در منطقه فاو با اصابت تیر به شكم به شهادت رسید.
در ادامه متن وصیت نامه شهید محمدحسین ابوالمنصوری را بخوانید.
بسماللهالرحمنالرحیم
اینجانب محمدحسین ابوالمنصوری، چون در آینده نزدیک عازم جبهه حق علیه باطل میباشم، چنانچه سعادت یافتم که به دیدار حقتعالی نائل شوم، چند جملهای را برای بازماندگانم مینویسم. اگر این سعادت را یافتم و برگشتم میسر نشد:
اولاً از پدر و مادر عزیزم تقاضای بخشش دارم؛ چون میدانم که در این مدتِ چند سالی که از عمر من گذشته، جز رنج و گرفتاری برای آنها چیز دیگری نداشتم و باز هم آنها را سوگند میدهم که از من راضی باشند.
و درخواست دیگرم این است که از همسر و تنها فرزندم – که چند روزی بیش از عمرش نمیگذرد – همچون فرزندان خود نگهداری کنید؛ و اگر همسرم راضی نشد که پهلوی آنها زندگی کند، دخترم را تحویل مادرم دهد.
از مال دنیا هیچ ندارم که به کس ببخشم. از برادرانم میخواهم که به حرف پدر و مادر گوش کنند و راه قرآن و اسلام را در پیش بگیرند.
از خواهرانم میخواهم چون زینب (س) صبر داشته باشند. دیر یا زود، مرگِ هر انسان فرا میرسد؛ پس چه بهتر که در راه دین و مملکت باشد. خواهش دیگرم این است که گاهی برایم چند رکعتی نماز بخوانند.
فرزند ناقابل شما، حسین.
خدایا، خدایا تا انقلاب مهدی (عج) حتی کنار مهدی (عج)، خمینی را نگه دار.
پنجم اردیبهشت ۱۳۶۵
انتهای پیام/
