حضور معلمان در میدان شهدای ذهاب رشت؛ از کلاس درس تا همراهی با مردم

به گزارش نوید شاهد گیلان، میدان شهدای ذهاب رشت این شب‌ها فقط صحنه پرچم و فریاد و اشک نیست؛ نشانی از یک مکتب است. مکتب معلمانی که سال‌ها پیش در کلاس‌های ساده و کم‌نور این سرزمین، چیزی فراتر از درس به شاگردانشان آموختند: ایستادگی، غیرت و شجاعت.

در میان جمعیت، معلمی ایستاده و رجز می‌خواند. نه برای دیده‌شدن، بلکه برای یادآوری همان درسی که سال‌ها پای تخته سیاه گفته بود؛ اینکه مقاومت تنها یک شعار نیست، بلکه تربیتی است که از کلاس درس آغاز می‌شود. او از نسلی سخن می‌گوید که روزی پشت نیمکت‌های ساده می‌نشستند و امروز در جبهه‌های مختلف مقاومت ایستاده‌اند.

واقعیت این است که پیش از آن‌که از موشک‌ها و تجهیزات پیشرفته سخن گفته شود، این معلمان بودند که در سکوت و گمنامی، کار بزرگ‌تری انجام می‌دادند؛ انسان‌سازی. در کلاس‌های بی‌آلایش، باور ایستادن برای حقیقت را در دل دانش‌آموزان کاشتند و به آن‌ها آموختند اگر برای خدا بایستند، ترس و تردید رنگ می‌بازد.

امروز هر صحنه‌ای از ایستادگی در جبهه مقاومت، می‌تواند امتداد همان تربیتی باشد که سال‌ها پیش در مدرسه شکل گرفت. نسلی که در کلاس‌های درس با مفاهیم ایمان، مسئولیت و دفاع از ارزش‌ها آشنا شد، حالا در میدان‌های بزرگ‌تر همان مسیر را ادامه می‌دهد.

شاید به همین دلیل است که هنوز هم معلمانی را می‌توان دید که پس از پایان کلاس درس، در میان مردم می‌ایستند، از شهدا می‌گویند و از امید. برای آنان، معلمی فقط آموزش کتاب نیست؛ ادامه همان رسالتی است که از مدرسه آغاز می‌شود و در جامعه امتداد می‌یابد.

در روزهایی که تقویم به نام «روز معلم» مزین است، این صحنه‌ها یادآور یک حقیقت مهم است: نقش معلم تنها در کلاس درس خلاصه نمی‌شود. بسیاری از ریشه‌های استقامت و خودباوری یک ملت، سال‌ها پیش در همان کلاس‌های ساده و به دست معلمانی کاشته شده که بی‌صدا، آینده را تربیت کرده‌اند.