چگونه دبستان شجره طیبه به قربانگاه کودکان تبدیل شد

چگونه دبستان شجره طیبه به قربانگاه کودکان تبدیل شد بی‌آنکه کسی عاملان این جنایت هولناک را بازخواست کند به چه گناهی تو را کشتند که این تیغ ظلم و جور با غلاف بشردوستی و عدالت خواهی چنگ بر قربانیان غیرنظامی می‌زند و مدرسه و معلم و دانش آموز و قلم را نشانه گرفته است

قربانگاه شجره طیبه فراخوانی برای تنویر افکار جهانیان است تا واژه حقوق بشر را در قاموس صهیون و استعمار بازخوانی مجدد شود و پرده از چهره زور و تزویر کنار رود.

من از کنار همین قربانگاهی که هنوز پدران و مادران با اشک و آه چنگ به کومه‌های خاک می‌کشند تا زیر تلنباری از سنگ و آهن تکه‌ای از جگر گوشه خود را بیابند شما را دعوت به این بزم خون آشامان می‌کنم تا صدای ناله‌های خاموش کودکان خفته درخاک سبحان و یاسمن و فاطمه و علی و طهورا و …. رابشنوید و تماشاچی رقص شمشیر اولیا باشید و یقین حاصل کنید که در اینجا و اطراف این مدرسه جز قلم و کتاب و دفتر و مداد شمعی و تخته و نیمکت‌های سوخته و مشق‌های ناتمام چیزی پیدا نخواهید کرد.

اگرچه در قاموس دشمن زبون قلم جای فشنگ است و کودک ما سرباز فردا و معلم جای فرمانده از این پس کودکان من واژه‌ها را ایچنین معنا کنید و مشق‌های ناتمام را به پایان برسانید.

حقوق بشر: لنگه کفش پاره سارینا، حقوق بشر: کوله‌پشتی سوخته مهسا، حقوق بشر: دست قطع شده امیرعلی، حقوق بشر: پیکر بی‌جان سعید، حقوق بشر: سینه سوخته سحر، حقوق بشر: ترس و وحشت سروین، حقوق بشر: صورت بی‌چشم سجاد ……، حقوق بشر: درپستو‌های بی‌معنی گم شده است.

جهان بیدار شو کودک من در لا به لای شعار‌های تو گم شده است این ریسمان جنگ دو سر دارد یک سرش در چنگ ترامپ و یارانش است و یک سرش در لابه لای انگشتان نازک طفلان بی‌گناه خفته در خاک میناب و یارانش حالا به تماشای این جدال بنشینید.

شجره طیبه درخت تنومندی است که ثمره آن فقط شهدای این مدرسه نیست بلکه وعده گاه و نشانه‌ای است برای اینکه راه راگم نکنیم و بر عهد خود وفادار بمانیم.

معصومه آباد، مشاور امور بانوان و خانواده بنیاد شهید و امور ایثارگران