یادداشت| «کوهِ استوار»

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ در سکوتِ شکننده‌یِ پهنه‌یِ نیلگون، جایی که آسمان بوسه بر موج‌ها می‌زند، و آب‌هایِ بین‌المللی، شاهدِ بی‌طرفِ رازداریِ اقیانوس‌هاست؛ کشتیِ دنا، نمادِ صلح، سفیرِ دوستی، در مسیرِ بازگشت، حمل می‌کرد بر دوشِ خویش، تنها بارِ صداقت و مهمان‌نوازی را.

 ناگهان… از فرازِ آسمانِ ظاهراً آرام، شبحِ هولناکی سایه افکند. نه ندایِ هشدار، نه فرصتی برایِ دفاع، ناجوانمردانه، با خشمِ اهریمنیِ آمریکا، شلیک‌ها آغاز شد. ضدِ انسانیت، ضدِ صلح، ضدِ شرافت! آن‌ها که میهمان بودند، آن‌ها که در راهِ بازگشت بودند، آن‌ها که جز حقیقت، سلاحی بر دوش نداشتند؛ طعمه‌یِ آتشِ جنگ‌افروزان شدند.

فریادِ دنا در دلِ امواج پیچید! انعکاسِ درد، انعکاسِ مظلومیت. برخی پیکرهایِ پاکشان، که با عشقِ وطن، دل به دریا زده بودند، با عزت به آغوشِ وطن بازگشتند؛ جسمِ شهادت، روحِ حیات! اما… برخی دیگر، همچون رازِ ناگشوده‌یِ دریا، در دلِ امواجِ بی‌کران گم شدند. مفقودالاثرانی که همچون نگین‌هایِ گمشده‌یِ تاریخ، سال‌هاست انتظارِ کشف شدن را می‌کشند. چشم‌هایِ منتظرِ خانواده‌ها، گواه تلخیِ این حادثه است.

ای دنا! ای کوهِ استوار! ای نمادِ صلابت و ایستادگیِ ایران! همچنان که بر فرازِ زمین، استوار و سربلند ایستاده‌ای، کشتیِ دنا نیز در عمقِ دریا، حماسه‌یِ مقاومت و مظلومیت را حک کرد. همان‌گونه که تو، در برابرِ باد و باران و طوفان، قامت خم نمی‌کنی، روحِ بلندِ دریانوردانِ شهیدِ دنا نیز، در برابرِ ظلمِ دشمن، سر فرود نیاورد. نامشان، چون صخره‌هایِ دنا، جاودانه خواهد ماند! یادشان، چون ریشه‌هایِ عمیقِ این کوه، ماندگار خواهد شد! و فریادِ مظلومیتشان، تا ابد، بر پیکره‌یِ تاریخِ جهان، نقش خواهد بست.

نویسنده: ایوب کافی

انتهای پیام/