مهمان سفره رحمت الهی
به گزارش نوید شاهد ایلام، جانباز والامقام ۷٠٪ محمد امین فیضیپور فرزند ابراهیم، یکم مهرماه ۱۳۲۳ در روستای چشمه پهن از اهالی ایل خزل شهرستان سیروان چشم به جهان گشود؛ مردی از تبار ایمان، غیرت و خدمت به وطن، این جانباز والامقام در طول سالهای پس از دفاع مقدس، با صبوری و استقامت مثالزدنی، نماد واقعی ایثار و فداکاری بود و عمر شریف خود را در مسیر خدمت به آرمانهای انقلاب اسلامی سپری کرد.

آغاز مجاهدتها
در سال ۱۳۵۸، با طنین پیام تاریخی امام خمینی (ره) که مردم را برای آزادسازی سنندج فراخوانده بود، او بیدرنگ با تفنگ شخصی خود و تحت پشتیبانی کمیته انقلاب اسلامی راهی کردستان شد. حضور مؤثرش در پاکسازی شهر سنندج برگ دیگری از دلاوریهای او را رقم زد. پس از پایان مأموریت، به زادگاهش ایلام بازگشت.
دفاع مقدس و سالهای آتش و ایمان
با آغاز تجاوز رژیم بعث عراق در یکم مهرماه ۱۳۵۹، وی اینبار در لباس مقدس سربازی و بهعنوان مسئول گروه شناسایی برونمرزی به مناطق مرزی غرب اعزام شد. او در عملیاتهای متعدد نفوذ و شناسایی در عمق خاک دشمن نقشی برجسته ایفا کرد.
در ۱۹ دیماه ۱۳۵۹، همزمان با عملیات بازپسگیری ارتفاعات میمک توسط نیروهای مردمی، ارتش و سپاه، دو گلوله به دست و پشت گوش او اصابت کرد؛ زخمهایی که هرچند سطحی بودند، اما نشانی از ایستادگی او در خط مقدم داشتند.
تنها دو ماه بعد، در ۱۹ اسفندماه ۱۳۵۹، سپاه پاسداران او را بهعنوان مسئول گروهان عملیاتی دوباره به منطقه میمک اعزام کرد تا مواضعی را که کماندوهای عراقی بازپس گرفته بودند، آزاد سازند. در این نبرد، گلولهای به ناحیه سر او اصابت کرد و وی پس از انتقال به پشت جبهه و سپس تهران، تحت درمان قرار گرفت.
سالهای پس از جنگ
محمد امین فیضیپور پس از تحمل جراحات زیاد، بهعنوان جانباز ۷۰ درصد سالها با عزت، وقار و سربلندی زندگی کرد؛ مردی که درد را به صبر، و رنج را به ایمان گره زد.
سرانجام ۸ اسفندماه سال ۱۴٠۴ برابر با نهمین روز از ماه مبارک رمضان، پس از عمری مجاهدت، صبر و خدمت، دعوت حق را لبیک گفت و مهمان سفره رحمت الهی شد.
انتهای پیام/