شهیدی که نیمکت کلاس درسش را رها کرد تا به جبهه برسد

به گزارش نوید شاهد بوشهر؛ شهید محمد جشن فرزند افضل در هفتم آذرماه ۱۳۴۲  در روستای خلیفه واقع در شهرستان دشتستان متولد شد. هنوز چند ماهی از زندگی وی نگذشته بود که مادرش را از دست داد. سپس با سعی و تلاش و قدرت خداوند شروع به درک مفاهیم و فراگیری علوم مذهبی نمود تا اینکه به دبستان راه یافت.

شهید سپس تحصیلات خود را در دبستان علامه خلیفه (شهید جشن فعلی) با موفقیت پشت سر گذاشت ودوره راهنمایی را در کنگان سپری کرد. در این دوران به علت مذهبی و مقید بودن به اصول اسلامی و دینی در کتابخانه مسجد به فعالیت می‌پرداخت. دوستان خود را جمع می‌کرد و همراه آنها به فراگرفتن علوم می‌پرداخت. این دوران را با موفقیت پشت سر گذاشت.

ایشان تحصیلات خود را به علت عدم وجود دبیرستان در این روستا، در اهواز شروع کرد. در این دوران بعد از گذراندن سال اول دبیرستان در پایگاه بسیج اهواز فعالیت می‌نمود و نیز با پیشرفت در این امور مدیریت بسیج مدرسه را نیز به او محول کردند او پس از سال دوم دبیرستان دیگر احساس تنهایی شدیدی را در خود حس می‌کرد به همین دلیل و حس مسئولیت وی هر چند ماه با فرار از مدرسه به جبهه می‌رفت سپس بعد از مدتی برمی‌گشت و کمی دوران تحصیلی خود را ادامه می‌داد تا اینکه دیگر دبیرستان را تمام کرد شاید به جرأت بتوان گفت که او در طی دو سال آخر دبیرستان نزدیک به هشت ماه را در جبهه گذرانده بود و با توجه به اینکه این مدت که در جبهه بود باز باهوش و ذکاوتی که داشت با سعی و تلاش خود دو سال آخر را نیز همراه با جبهه تمام کرد.

بعد از اتمام دوره دبیرستان قریب به یک سال بعد هنگامی که به خانه باز می‌گشت به جدی به  برادر و خواهرانش می‌گفت که این بار دیگر برنمی‌گردم ما گفته او را به شوخی می‌گرفتیم حال آنکه بعداً دریافتیم که این یک وحی قلبی است که به او شده است. چون او دقیق می‌دانست که چه وقت به درجه شهادت نائل می‌شود.

او می‌گفت که اگر من رفتم و برنگشتم خودتان را ناراحت نکنید، زیرا به آنچه که من می‌خواستم می‌رسم و با این گفته خود را راضی به درگاه خداوند می‌نمود.شهید برای آخرین بار که یک سال بعد از دبیرستان بود قدم به جبهه گذاشت هنوز چیزی از رفتن او نگذشته بود که خبر شهادت وی را آوردند سرانجام وی در جبهه حق علیه باطل در تاریخ ۵/۱۲/۶۳ به دیار عاشقان شتافت و ما را با این جهان فانی تنها گذاشت او می‌خواست راه برادر را طی کرده باشد و حق خود را نسبت به دین و مردم ادا کرده باشد.