مروری بر زندگینامه شهید «ذبیح الله عالی کردکلایی»
به گزارش نوید شاهد مازندران، سردار شهید «ذبیح الله عالی کردکلایی» در تابستان ۱۳۳۲ در روستای کردکلا جویبار در یک خانواده کشاورز و متدین متولد شد. تحصلات ابتدایی را در روستای خود گذراند و برای ادامه تحصیل راهی قائم شهر شد. وی در کنار تحصیل به ورزش کشتی محلی نیز بسیار علاقه داشت و این روحیه پهلوانی و منش مردانگی از اوفردی پرشور و حامی محرومان ساخته بود. با شروع مبارزات مردم ایران علیه رژیم، ذبیح الله نیز همانند بسیاری از مردم در راهپیمائیها و پخش اعلامیههای امام (ره) حضور فعال پیدا کرد. از آغاز تجاوز عراق به ایران در واپسین روز شهریور ۵۹ که هنوز یک ماه از آغاز جنگ نگذشته بود شهید عالی با عضویت در بسیج نیروهای مردمی برای آموزش نظامی به پادگان امام حسین (ع) تهران رفت و پس از پانزده روز آموزش به جبهههای سرپل ذهاب و غرب کشور اعزام شد.

او برای اولین بار در ۵ فروردین ۱۳۶۰، از سوی بسیج قائم شهر به جبهه اعزام و در تاریخ ۶ مرداد همان سال بر اثر اصابت ترکش خمپاره از ناحیه شکم مجروح شد. وی پس از بهبودی نسبی از این جراحت به عضویت رسمی سپاه قائم شهر در آمد و تا تاریخ ۹ اسفند ۱۳۶۰، با تشکیل یک گروه ضربت در عملیاتهای مختلف درون شهری علیه منافقین شرکت داشت. پس از آن در تاریخ ۱۰ اسفند همان سال بار دیگر عازم جبهه شد و به عنوان جانشین گردان در منطقه عملیاتی مریوان انجام وظیفه کرد. شجاعت و استقامت از خصوصیات بارز وی بود.
به گفتهی همرزمانش: عالی نسبت به باقی ماندن پیکرهای شهدا در منطقه حساسیت زیادی داشت. چنانچه جنازهای در خط مقدم میماند از هیچ تلاشی برای بازگرداندن آن دریغ نمیکرد. در عملیات محرم پیکر مطهر چند تن از شهدا در خطوط عملیاتی باقی مانده بود او هرشب برای انتقال آنها به خط مقدم میرفت تا اینکه عراقیها با کم شدن تعداد پیکر شهدا به موضوع پی بردند و آن ناحیه را تحت مراقبت بیشتری قرار دادند. در اواخر سال ۶۲ در عملیات والفجر ۶ در منطقه عملیاتی دهلران گردان مسلم ابن عقیل تحت فرماندهی شهید عالی پیشقر اول عملیات بود. آنها از خطوط مقدم عبور کردند تا اینکه در پاسگاه چیلات در خاک عراق به محاصره نیروهای دشمن در آمدند و عالی پس از نبرد دلیرانه در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۶۲ به همراه گروهی از نیروهایش به شهادت رسید به علت شرایط سخت عملیات و عقب نشینی سریع نیروهای خودی پیکر مطهرش در داخل خاک عراق باقی ماند و پس از سالها دوری در سال ۷۲ به زادگاهش بازگشت.
انتهای پیام/