شهید طهماسبی از زندهبودنش خجالت میکشید!
به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید حسین طهماسبی فرزند عیسی در تاریخ پنجم فروردین ماه سال ۱۳۴۳ در محمودآباد چشم به جهان گشود. حسین در یک خانواده مذهبی و سختکوش به دنیا آمد و دوران کودکیاش را در کنار پدر و مادری مهربان در روستای «ملاکلا» دابو سپری کرد. خانوادهاش، که همیشه در تلاش برای کسب روزی حلال بودند، تأثیر زیادی بر شکلگیری شخصیت حسین داشتند. در این محیط، حسین با تربیتی اسلامی و انسانی بزرگ شد و از همان دوران کودکی، اخلاق نیکو و رفتار پسندیدهاش زبانزد همگان بود.

نوجوانی در مسیر انقلاب
وی پس از طی دوران تحصیلی ابتدایی و راهنمایی در زادگاهش، به دبیرستان شهید جهانیان فریدونکنار رفت و موفق به اخذ مدرک دیپلم در رشته اقتصاد شد. حسین از همان دوران نوجوانی با توجه به ویژگیهای انقلابی خود، در جریان انقلاب اسلامی قرار گرفت و به همراه دیگر مردم در راهپیماییها و تظاهرات علیه رژیم طاغوت فعال بود.
از بسیج تا لباس پاسداری
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، حسین که با شور و شوق انقلابی خود همواره در صف مقدم فعالیتها بود، به عضویت بسیج درآمد و در مسئولیتهای مختلف از جمله مسئول تبلیغات پایگاه بسیج، به خدمات خود ادامه داد. همزمان با آغاز جنگ تحمیلی، حسین برای دفاع از میهن اسلامی و حمایت از رزمندگان اسلام به جبههها شتافت و در تاریخ ۶ شهریور ۱۳۶۱ به عضویت بسیج ویژه درآمد. تنها یک سال بعد، لباس مقدس پاسداری را بر تن کرد و در عملیاتهای مختلفی همچون رمضان، بیتالمقدس، والفجر مقدماتی، والفجر ۱ و ۶ حضوری مؤثر داشت.
پایان زمینی، آغاز آسمانی
حسین که در دلهای همه با اخلاق و منشاش جایگاهی ویژه داشت، در شبهای عملیات، همیشه به راز و نیاز با خدا میپرداخت و در کنار رزمندگانش، در پی نائل آمدن به شهادت بود. در کارنامه جنگی خود عناوینی، چون فرماندهی گروهان و مسئولیت واحد اطلاعات عملیات را داشت. حسین در عملیات والفجر ۶ و کربلای ۵ مجروح شد و در نهایت در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ به آرزوی خود رسید و در خاک شلمچه به شهادت نائل آمد.
روایت همسر از زندگی شهیدانه
حلیمه طهماسبی، در روایت شهادت همسر خود شهید حسین طهماسبی در گفتوگو با خبرنگار نوید شاهد، در خصوص ویژگیهای همسر خود بیان کرد: شهید حسین خندهرو و بسیار خوشاخلاق بود. ایشان شهیدگونه زندگی کردند و در رفتار و کردارشان همیشه متواضع و مهربان بودند. از وقتی که به مرخصی میآمد، روستاییان به استقبالش میآمدند و همیشه مردم دوست داشتند او را ببینند.
وی افزود: در عملیات کربلای ۵، پنج نفر برای شناسایی خاکریز دشمن اعزام شدند که متأسفانه دو نفر شهید و سه نفر مجروح شدند. پیکر همسرم پس از ۱۵ روز از محل شهادتش پیدا شد که از ناحیه سر مجروح شده بود و قابل شناسایی نبود.
همسر شهید طهماسبی ادامه داد: حسین همیشه میگفت وقتی از جبهه به مرخصی میآیم و شهید نشدهام، خجالت میکشم. او همیشه مشتاق شهادت بود؛ خبر شهادتش را شهید دکتر بهرام، یکی از همرزمانش به ما داد.
انتهای پیام/