مهندسی که پل ایمان ساخت؛ روایت زندگی و شهادت شهید «حمیدرضا شریفالحسینی»
شهید «حمیدرضا شریفالحسینی» از جمله نخبگان متعهد و مهندسان مجاهدی بود که با پیوند علم، ایمان و ایثار، نقش مؤثری در پشتیبانی مهندسی دفاع مقدس ایفا کرد و سرانجام در سحرگاه ۲۱ بهمن ماه ۱۳۶۵، در جریان عملیات بزرگ کربلای ۵، مظلومانه به شهادت رسید و نام خود را در زمره مهندسان شهید جاودانه ساخت.
به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، شهید حمیدرضا شریفالحسینی، دوازدهم دیماه سال ۱۳۳۵ در شهر مشهد مقدس دیده به جهان گشود. دوران کودکی و تحصیلات ابتدایی خود را در دبستانهای شیخالرئیس، نهم آبان و خطاط سپری کرد و سپس دوره دبیرستان را در مدارس ابنیمن و حکمت به پایان رساند. همزمان با تحصیل، در یکی از داروخانههای مشهد مشغول به کار شد و از همان سالها، روحیه مسئولیتپذیری، تلاش و خودسازی در وجودش نمایان بود.
در نوجوانی با حضور مستمر در مؤسسه «محبانالرضا (ع)»، مسیر معنوی زندگیاش را آگاهانه برگزید. عشق به اهلبیت (ع) و پیروی عملی از سیره حضرت امیرالمؤمنین علی (ع)، او را به خدمت بیمنت به محرومان سوق داد؛ چنانکه در دل شب، بینام و نشان، مواد غذایی، لباس و مایحتاج ضروری را به در خانه خانوادههای نیازمند میرساند.
با قبولی همزمان در کنکور دانشکده مهندسی و آزمون اعزام به خارج از کشور، میتوانست آیندهای مرفه برای خود رقم بزند، اما آگاهانه ماندن در ایران را انتخاب کرد و وارد دانشکده مهندسی مشهد در رشته راه و ساختمان شد. دوران کارآموزی در محیطی آکنده از تفکرات غربزده، روح آزادهاش را آزرده ساخت و همزمان با اوجگیری نهضت اسلامی، این مسیر را رها کرد و به مشهد بازگشت تا در کنار نیروهای انقلابی قرار گیرد.
در جریان پیروزی انقلاب اسلامی، همکاری گستردهای با انجمن اسلامی دانشکده مهندسی داشت و نقش فعالی در فعالیتهای فرهنگی، سیاسی و مذهبی ایفا کرد. دیماه سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد که ثمره این پیوند دو فرزند پسر به نامهای محمد و میلاد بود؛ میلاد شش ماه پس از شهادت پدر دیده به جهان گشود.
در سال ۱۳۶۰ با تشکیل انجمن اسلامی مسجد فلسطین و راهاندازی کتابخانهای با کتابهای شخصی خود، نقش مؤثری در ارتقای سطح فکری و فرهنگی دانشجویان ایفا کرد. تلاش صادقانه، اخلاق نیکو و روحیه خدمتگزاریاش سبب شد دانشجویان او را بهعنوان نماینده خود در هسته آموزشی انتخاب کنند. ارائه طرحهای راهبردی در حوزه آموزش، تربیت مدرس و توسعه تحقیقات علمی، از جمله فعالیتهای ماندگار او در این دوران بود.
شهید شریفالحسینی در پانزدهم شهریورماه ۱۳۶۱ به استخدام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و مأموریت خود را در سازمان زمین شهری آغاز کرد. او با مبارزهای جدی با مفاسد اداری، در مسیر تأمین زمین و مسکن برای مستضعفان گام برداشت و خدمات ارزندهای از خود به یادگار گذاشت.
با آغاز فعالیت در بخش مهندسی سپاه، مسیر جدیدی از مجاهدت برایش گشوده شد. حضور مستمر در جبهههای نبرد، شرکت در عملیاتهای بزرگ و ایفای نقش کلیدی در پشتیبانی مهندسی، از جمله افتخارات این شهید والامقام است. او از پایینترین رده مهندسی در گردان آغاز کرد و با تلاش و تخصص مثالزدنی، تا مسئولیت مهندسی قرارگاه ارتقا یافت.
یکی از برجستهترین اقدامات او، مشارکت مؤثر در ساخت پل شناور به طول ۱۳۸۲ متر در منطقه هورالهویزه به جزیره مجنون بود؛ پلی که طی ۲۰ روز و زیر شدیدترین بمبارانها ساخته شد و نقش حیاتی در پشتیبانی عملیات ایفا کرد. این شاهکار مهندسی در ۲۶ اسفند ۱۳۶۲ به بهرهبرداری رسید و جان هزاران رزمنده را نجات داد.
در سالهای بعد، مسئولیت دفتر مهندسی مناطق خراسان، سمنان و مازندران به او سپرده شد و تشکیلات مهندسی چندین قرارگاه در جبهه تحت مدیریت مستقیم وی فعالیت میکردند. حضور میدانی، روحیه جهادی و دلسوزی بیحد، از او فرماندهای محبوب و اثرگذار ساخته بود.
در آستانه عملیات کربلای ۴، در جلسهای با مهندسان، با نگاهی عمیق و کلامی سرشار از یقین گفت: «این آخرین جلسه ماست؛ بعد از این هم برای اسلام خدمت کنید.» ساعاتی بعد، تنها عازم جبهه شد و با طراحی نقشههای عملیاتی، ساخت بیمارستانهای صحرایی و استحکامات مهندسی، نقشی تعیینکننده در پشتیبانی عملیات ایفا کرد.
سحرگاه ۲۱ بهمن ماه ۱۳۶۵، در اوج نبرد عملیات کربلای ۵، پس از اقامه نماز شب و نماز صبح، برای بازدید از خطوط مهندسی به تنهایی راهی شد. در مسیر، هدف بمباران خوشهای هواپیماهای دشمن قرار گرفت و در حالی که سراسر وجودش لبریز از ایمان و اخلاص بود، به لقاءالله پیوست.
پیکر مطهر این مهندس شهید، پس از تشییعی باشکوه، در گلزار شهدای بهشت رضای مشهد مقدس آرام گرفت تا یاد و نامش همچون پلی استوار، نسلهای آینده را به فرهنگ ایثار، مجاهدت و مسئولیتپذیری رهنمون سازد.
انتهای پیام/
