شهید مرتضی ابراهیمی؛ نوجوان بسیجی که پیکرش پس از هشت سال به وطن بازگشت
یک محصل پانزدهساله، داوطلبانه به جبهه اعزام شد و در عملیات کربلای پنج به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید مرتضی ابراهیمی در شانزدهم مرداد ماه سال ۱۳۴۹ در تهران، در خانوادهای معمولی متولد شد. وی دوران کودکی خود را در کنار والدینش سپری کرد، اما در سال ۱۳۵۲ به دلیل اختلافات خانوادگی، والدینش از هم جدا شدند و هرکدام زندگی جدیدی را آغاز کردند. مرتضی تحت سرپرستی پدر، دوران رشد را پشت سر گذاشت.
او در هفت سالگی قدم به مدرسه نهاد و تا پایه اول دیرستان تحصیل کرد. با آغاز جنگ تحمیلی و یورش رژیم بعث عراق، این نوجوان با وجود سن کم، داوطلبانه به بسیج پایگاه مسجد پیوست و عضو فعال بسیج دانشآموزی مدرسه نیز بود. مرتضی در مراسم مذهبی و عزاداریهای ائمه اطهار، به ویژه سیدالشهدا (ع)، همیشه حضور پررنگی داشت و از هیچ کمکی دریغ نمیکرد.
وی نوجوانی مهربان، باهوش و بسیار فعال بود و به پدر، مادر ناتنی، خواهران و برادران کوچکترش احترام فراوان میگذاشت. مرتضی در رفتارهایش به دستورات دینی عمل میکرد و به نصایح والدین و بزرگان گوش میداد.
در سال ۱۳۶۶، از طریق بسیج پایگاه اسلامشهر برای اعزام به جبهه ثبتنام کرد و پس از طی دوره آموزش نظامی در پادگان امام حسین (ع)، به جبهههای جنوب اعزام شد. او به لشکر ۱۰ سیدالشهدا، گردان مهدی موعود، گروهان ایثار پیوست و به عنوان رزمنده مشغول خدمت شد.
این رزمنده نوجوان پس از رشادتهای فراوان، در تاریخ ۱۰ آذر ۱۳۶۶ به منطقه «ماووت» در عراق اعزام شد و به نبرد پرداخت. در نهایت، در جریان درگیری با نیروهای دشمن، در تاریخ ۱ دی ماه ۱۳۶۶ در منطقه کله قندی مفقودالاثر شد. پیکر پاک این شهید در خاک دشمن باقی ماند تا پس از هشت سال انتظار، در سال ۱۳۷۴ به میهن اسلامی بازگردانده شد و در بهشت زهرای تهران آرام گرفت.
انتهای پیام/
