از معدن لَکان تا نهر عَنبر؛ روایت مردی که پنجاه سالگیاش مانع جهاد نشد
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید غلامرضا فروتن، فرزند علیاکبر، متولد نهم بهمن ۱۳۰۶ در خانوادهای کشاورز و مذهبی در خمین بود؛ مردی که از همان کودکی با یتیمی، سختی معاش و کار طاقتفرسا خو گرفت. او پدر و مادر خود را در سالهای خردسالی از دست داد و تنها راه ادامه زندگی را کار و تلاش مداوم دید. با وجود سن کم، برای تأمین خرج زندگی به کشاورزی پرداخت و با تکیه بر ایمان و توکل، زندگی آبرومندانهای ساخت.
در ۲۱سالگی ازدواج کرد و صاحب هفت فرزند شد. برای تأمین هزینه خانواده، در سال ۱۳۴۶ به استخدام معدن لَکان درآمد و سالها کار سخت و طاقتفرسا را بهخاطر تحصیل فرزندان خود تحمل کرد. او که همواره دغدغه عدالت و حقطلبی داشت، در سالهای پیش از پیروزی انقلاب، از همراهان نهضت امام خمینی(ره) بود و در تظاهرات و فعالیتهای انقلابی حضوری پررنگ داشت.
غلامرضا فروتن در سال ۱۳۵۵ در حادثه کار بهشدت مجروح شد و دو سال در بیمارستانهای اراک و اصفهان تحت درمان قرار داشت. اما به محض بهبودی نسبی، با آغاز جنگ تحمیلی چنان بیقرار دفاع از اسلام شد که هیچکس نتوانست مانع رفتنش به جبهه شود. او با الهام از یاران عاشورا و در حالیکه سنش برای حضور در خط مقدم بالا بود، داوطلبانه به جمع جهادگران پیوست و در احداث کانالها و خاکریزها حضوری فعال و بیوقفه داشت.
یکی از همرزمانش درباره او میگوید:
«سنش بیش از پنجاه سال بود، اما مثل جوان بیستساله کار میکرد. یک شب قرار بود با چهار لودر خاکریز بزنیم؛ اما او تنها، تا صبح کار را تمام کرد. هیچوقت از کمبود امکانات گلایه نمیکرد؛ همیشه متواضع بود و در خدمت دیگران.»
سرانجام این جهادگر خستگیناپذیر، که روزهای آخر نیز رفتارهای وداعگونه داشت، در ۱۹ آبان ۱۳۶۱، هنگامی که بر روی بلدوزر مشغول احداث خاکریز برای عملیات محرم بود، در منطقه نهر عنبر – موسیان بر اثر اصابت گلوله دشمن به شهادت رسید. پیکر پاکش در زادگاهش خمین به خاک سپرده شد.
شهید غلامرضا فروتن نمونه بارز مردی از نسل رنج و ایمان است؛ مردی که زندگیاش با تلاش و شهادتش با اخلاص آمیخته بود. یاد او تا همیشه در حافظه مردم خمین و در تاریخ دفاع مقدس جاودانه خواهد ماند.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی