یک نفر از سلاله‌ی خورشید / حج‌تان را تمام خواهد کرد

رفته بودی زیارت خورشید

تا دلت خانه‌ی صفا بشود

رفته بودی که وقت برگشتن

کوله‌بارت پر از خدا بشود

□

نگران بودم و به من گفتی:

دخترم!خانه‌ی خدا امن است

عشق آنجاست، چون خدا آنجاست

هر کجا عشق نیست، ناامن است

□

گفته بودی که زود می‌آیی

پس چرا زودت این قدَر دیر است

دارد آوار می‌شود به سرم

بی‌تو این آسمان زمینگیر است...!

□

تو نگفتی که عید قربانم

بدترین روز عید خواهد شد

به درِ خانه بعد رفتنِ تو

چشم مادر سفید خواهد شد

□

تو نگفتی قرار بوده منا

غرق در خون مرد و زن بشود

که لباس سپید احرامت

بر تن زخمی‌ات کفن بشود

□

تو نگفتی و اتفاق افتاد

اتفاقی که اتفاقی نیست

عشق را غرق خاک و خون کردند

بدتر از داغ عشق، داغی نیست

□

تف بر آن‌ها که با جنایت‌شان

تا فلک برده‌اند آهم را

با جسدهای زائران خدا

فرش کردند قبله‌گاهم را...!

□

تف برآن‌ها که بین تاریکی

ناخدا و خدایشان گم شد

مردهایی که کلّ مردی‌شان

زیر دشداشه‌هایشان گم شد!

□

وارثان جنون و جهل و جذام

خادمان سپاه ابلیس‌اند

باید از ننگ روی بوم جهان

نام خود را سیاه بنویسند

□

آن خدامُرده‌ها که یک عمر است

گرد کعبه خلاف می‌گردند

جای فرزندهایشان این بار

حاجیان را فدای بت کردند

□

در قمار کثیف این دنیا

هر که بازنده شد، برنده‌تر است

کلّ دنیا سکوت کرده پدر!

این سکوت از غمت کُشنده‌تر است

□

عدّه‌ای چشم بسته‌اند و فقط

کارشان مکر و حیله‌سازی شد

عدّه‌ای هم که چشم‌شان باز است

سرشان گرم تیله بازی شد!

□

دست دنیا به مردگی بند است

چشم‌های جنازه وا مانده

از زمین پر کشیده‌اید اما

داغتان بر دلِ منا مانده...

□

بی تو باید چگونه بهتر کرد

حال و روز به این وخیمی را

پدرم! جان زندگی برگرد

من بلد نیستم یتیمی را!

□

لعنتی‌ها! برای دیدنِ او

یک دقیقه امان‌مان بدهید

کانتینرهای غرق خون و جسد

پدرم را نشان‌مان بدهید!

□

داغ دارم... ولی دلم گرم است

به زمان دمیدنِ خورشید

به زمانی که هیچ فرزندی

پدرش را جسد نخواهد دید

□

مطئنم که صاحب خونت

از همان‌جا قیام خواهد کرد

یک نفر از سلاله‌ی خورشید

حج‌تان را تمام خواهد کرد

سروده حمیده غفوریان

منبع: طواف عشق، مجموعه اشعار برگزیده‌ی کنگره ملی شعر منا، معاونت فرهنگی و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران