قهرمان جودو در میدان شهادت، رستگار شد؛ روایتی از زندگی و شهادت پاسدار تکاور شهید «مهدی طافی»

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید مهدی طافی فرزند عابدین در بیست و یکم شهریورماه سال ۱۳۷۶ در شهرستان اندیمشک دیده به جهان گشود. او نخستین فرزند خانواده‌ای بود که در آن عشق و صبوری مادر و تلاش بی‌وقفه پدر برای کسب روزی حلال اصلی‌ترین رکن تربیت فرزندان به شمار می‌رفت از همان دوران کودکی به واسطه رفتار مؤدبانه، چهره‌ای خندان و روحیه دوست داشتنی اش محبوب خاص و عام بود.

وی دوران تحصیل را در اندیمشک سپری کرد و از همان نوجوانی علاوه بر درس خواندن در جستجوی مهارت‌های تازه بود از مکانیکی گرفته تا یادگیری هر حرفه‌ای که فکرش را بکنید مهدی مصداق بارز جوانی همه فن حریف بود.

 میدان ورزش؛ تمرین اراده و انضباط

علاقه اش به ورزش تنها به یک سرگرمی ساده خلاصه نمی‌شد او که با پشتکار فراوان در رشته جودو فعالیت می‌کرد به کمربند مشکی دان یک دست یافت و ورزش برای او میدان تمرین اراده، انضباط و استقامت بود در کنار ورزش مسجد و بسیج نیز بخش جدایی ناپذیر زندگی‌اش بود روحیه‌ی انقلابی و اعتقاد راسخ به آرمان‌های نظام مسیر آینده‌اش را ترسیم کرد و او را برای خدمت به وطن بیش از پیش آماده ساخت.

 انتخاب آگاهانه از دانشگاه تا لباس پاسداری

گرچه مهدی در رشته مهندسی برق دانشگاه آزاد دزفول پذیرفته شد و مدتی به تحصیل پرداخت، اما عشق عمیق او به سپاه پاسداران، تقدیر دیگری برایش رقم زد و پس از قبولی در آزمون استخدامی سپاه، در سال ۱۳۹۶ راهی دانشگاه امام حسین (ع) شد تا دوره‌های پاسداری و تکاوری را با موفقیت پشت سر بگذارد. 

در سال ۱۳۹۸ او به تیپ تکاور حضرت مهدی (عج) پیوست و خدمت مقدس خود را در زادگاهش اندیمشک آغاز کرد وی در لباس تکاوری تنها یک نیروی نظامی نبود، او هر جا کاری از دستش برمی‌آمد، با خستگی‌ناپذیری انجام می‌داد و اخلاق زیبایش او را در میان هم رزمانش متمایز کرده بود.

 پیوند آسمانی و انتظار برای زندگی مشترک

در اواخر تابستان ۱۴۰۳ فصل تازه‌ای در زندگی مهدی آغاز شد او برای خواستگاری به خرم‌آباد رفت و با «نگین» پیمان عقد بست، مراسم عقد در دی‌ماه همان سال با سادگی و صمیمیت برگزار شد. مهدی که به خانواده همسرش دلبستگی عمیقی پیدا کرده بود، هرگاه مأموریت نبود فاصله اندیمشک تا خرم‌آباد را طی می‌کرد تا لحظاتی را در کنار همسرش باشد قرار بود اردیبهشت‌ماه سال ۱۴۰۴ زندگی مشترکشان آغاز شود، اما تقدیر، سرنوشت دیگری را برای این زوج جوان رقم زد.

لحظه آخر؛ اوج گرفتن به سوی ملکوت

صبح روز دوازدهم اسفندماه ۱۴۰۴ با همسرش تماس برقرار کرد و از حضور پهپاد‌های دشمن در اطراف محل کارش سخن گفت کمی بعد خبر مجروحیت مهدی به خانواده رسید و او به بیمارستان گنجویان دزفول منتقل شد تمامِ وجود خانواده، امید به بهبود او بود، اما ساعتی بعد حدود ساعت یک و نیم بامداد روح بلند این پاسدار تکاور در ۲۸ سالگی به آسمان پر کشید. پیکر مطهرش پس از تشییع باشکوهی در زادگاهش آرام گرفت.

انتهای پیام/