شهید محمدجعفر آقایی

شهید محمدجعفر آقایی

نام پدر: غلامرضا
تاریخ تولد: 1347/2/9
تاریخ شهادت: 1365/10/4
محل شهادت: شلمچه
مشاغل: طلبه
محل تولد: فارس - شیراز - شیراز
علت شهادت: اصابت گلوله
محل دفن: بلوک: قطعه:2 ردیف:11 شماره مزار:2 نام گلزار:دارالرحمه شهر:فارس - شیراز
زندگی نامه شهید محمد جعفر آقایی
شهید محمد جعفر آقایی در نهم اردیبهشت ،1347در شهرســتان شــیراز چشـم به جهان گشــود. پدرش غلامرضا، ابزارفروشــی میکــرد و مادرش عطا (فوت1365نام داشــت. تا پایــان دوره راهنمایي درس خواند. ســپس تا سطح یک اتمام لمعتین در حوزه علمیه تحصیل کرد. طلبه بود. به عنوان بسیجي در جبهه حضور یافت. چهارم دي ،1365در شــلمچه بر اثر اصابت گلوله به شــکم و دســت، شــهید شــد. مزار او در دارالرحمه زادگاهش قرار دارد. برادرش محمدکاظم نیز به شــهادت رسیده است.
وصیت نامه شهید محمدجعفر آقایی

وصیت نامه شهید محمدجعفر آقایی:

اعوذ بالله من الشيطان ،بسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ والْحْمْدُ لِلّهِ الِّذي هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِيَ لْوْ لا أَنْ هَدانا اللهُ. " يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي » ." هان اي نفس آرام ومطمئن باز گردد به سوي پروردگارت در حالي که تو راضي به رضاي او و او خشنود به رضايت تو پس داخل شو در بندگان و در بهشت من . اي نام تو بهترين سر آغاز ، بي نامت و نامه کي کنم باز ، به نام و ياد حضرت رب العزه ، خداي اجل عالي و پيغمبر رحمت حضرت خاتم النبين محمد بن عبدالله و امام بر حق حضرت علي بن ابي طالب ولي الله و نيز به اميد ظهور هر چه سريعتر خاتم الوصيين حضرت حجه بن الحسن العسکري عليهم افضل صلوه مصلين .

با اميد فتح نهائي اسلام بر کفر جهاني و طول عمر و موفقيت تمامي خدمتگذاران صديق و با صفاي جمهوري اسلامي مخصوصا امام امت و فقيه عاليقدر اينک که چنگالهاي خونين اژده ها صفتان اهريمني کافر ، همه در صدد بلعيدن بلبل نغمه خوان آزادي از گلستان مکتب اسلام جاويدان شده اند بايد همه ي اسلاميان با نيزه ي خشم و غضب بر قلب سياه و چرکين اين هيولاهاي خونخوار حمله ور شده و بار ديگر صداي دلنشين و راحت آساي اين پرتو سفيد و زيبا و با صفا را به گوش جان شنويم و محفوظ شويم و در اين راه تمامي مصائب و سختي ها را به جان خود بخريم و جوانمردانه و با همتي جانانه و عزمي راسخ و پشتکاري عالي ادامه دهندگان راه جان نثاراني باشيم که قبل از اين فداي اين راه مقدس شده اند و بايد دانست که در اين صراط هيچ عذري پذيرفته ي درگاه با عظمت صاحب اين گلستان نمي باشد ، پس مهيا شويم و پيشقدم که اين تضمين سعادت دنيا و عقبي است.

" اللهم ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيم. و من نيز که جوانه اي از خيل جوانه هاي اين گلستانم بر خود لازم و واجب ديدم که از زمين کنده شوم و يکباره سر بر آسمان بکشم و راهرو قربانياني گردم که در اين سبيل به پرواز درآمدند چرا که خود شاهد پژمرده شدن گلهاي سرخ و عطر آگين اين گلستان بوده ام و نيز شاهد قلم شدن غنچه هائي که هنوز برگهاي لطيفشان از هواي آلوده ي دنيا استشمام نکرده بودند و تنها از آب گواراي جويبار باغ نوشيده بودند بوده ام و ديده ام که چگونه برگهاي سرخشان آب جويباران را نيزرنگين کرد و نيز خاک غبارغم را بر چهره ي باغبان ديده ام و نيز ... و با اين وجود توان بر زمين ماندن را ندارم و طاقتي نيست که دوباره ببينم اينهائي را که ديدم چرا که همه از يک جويبار آب نوشيده ايم و همه يک باغبان داشته ايم مگر نه اينکه بني آدم اعضاي يک پيکرند ، که در آفرينش ز يک گوهرند ، چو عضوي به درد آورد روزگار ، دگر عضوها را نماند قرار ، به راستي متعجبم که چگونه است کلي که ادعاي گل بودن بکند و برگي از آن را جدا کنند و آن گل احساس درد نکند اگر چنين است ديگر گل نيست گلاست و از همه ي هم نوعان و هم فکران خود مي خواهم که قدم بگذارند در اين راه که عقب ماندکي موجب پشيماني است و پشيماني را سودي نيست و اينکه اينجا مرکز حيات و پرورش گلست.

سخن ديگر اينکه در اين راه همدري و همنوائي و هم آوازي بهترين شيوه است که بدين تربيت مي توانيم گوش اين غولهاي دروني و بروني را کر کنيم چه اينکه حضرت حق فرمود : يدالله مع الجامعه و ديگر بار فرمود : " وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ" .آل عمران ـ 103 ، در حالي که براي ريشه کن کردن هيولاي نفس مي بايست تمامي اعضاي و جوارح خود را از چشم گرفته تا دل و زبان و گوش و پا و ... را مهيا کرد و همه با هم مشت گردند و دهانش را خورد کنند پس براي عدوي بروني که بطريق اولي مشخص است و ناگفته نماز که در اين مقام بايد با دشواري ها مبارزه کرد و استقامت ورزيد و خوف و خزان را از خود دور کردتا رحمت الهي و تفضل منعم حقيقي محقق شده و صبح پيروزي را جشن بگيريم که خود در اين باره فرموده است که : " إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسۡتَقَٰمُواْ تَتَنَزَّلُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ أَلَّا تَخَافُواْ وَلَا تَحۡزَنُواْ وَأَبۡشِرُواْ بِٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ. " فصلت ـ 30 و ديگر اينکه :ۖ نَصۡرٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَتۡحٞ قَرِيبٞۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ صف ـ 13 وصيت ديگر موردي است که در اين راستا دامنگیر هر سالکي است و آن دلخوري و ناراحتي از همراهانت که بايد بگويم آنچه را که خداي سبحان و انبياء و اوصيائش فرموده اند که اين مورد موجب منع پيشروي مي گردد و چاره ي آن واضح و روشن است که خداوند تبارک و تعالي فرمود : آل عمران ـ 134  "وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ّ" و اول شجاع عالم که فرمود گذشت خصلت جوانمردان است علي عليه السلام وصيت ديگر اينکه محبت را پيشه ي خود سازيد بالاخص و بالاخص محبت اهل بيت عصمت و طهارت عليهم آلاف التحيه و الثناء موجب نجات از دوزخ و آتش قهر الله است.

و در اين باره مولاي مومنان فرمود : "طوبي لمن رسخ حبنا اهل البيت في قلبه ...." (بحار -39) و نيز پيغمبر عظيم الشان فرمود : " مَنْ أَحَبَّنِي وَ أَحَبَّ ذُرِّيَّتِي أَتَاهُ جَبْرَئِيلُ إِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ فَلاَ يَمُرُّ بِهَوْلٍ إِلاَّ أَجَازَهُ إِيَّاهُ اَلْخَبَرَ... ".

و امام صادق عليه السلام کشاف حقائق در مورد خاندان عصمت و طهارت فرمود: بحار 39 هم الاوصياء من آل محمد صلي الله عليها الا ثنا عشر ، لا يعرف الله الا من عرفهم يعني شناخت خدا را اول با شناخت ائمه اطهار ممکن مي داند و در جاي ديگر چنين مي فرمايد:" نحن اولئک الرجال علي الصراط ما بين الجنه و النار ، فمن عرفنا و عرفنا دخل الجنه و من لم يعرفنا و لم تعرفه ادخل النار ". يعني راه ورود به بهشت را شناخت و محبت اين خاندان و راه جهنم را بغض و نشناختن اين خاندان مي داند .

و نيز اين حديث که : " من مات علي حب آل محمد مات شهيدا" و بالاخره که آنجا که خاتم الانبياء محمد مصطفي صل الله عليه و الله اهل بيت خود را چون کشتي نوح مي داند و راه نجات را اهل بيت عليه السلام خود را از حضرت زهرا سلام الله عليها و علي بن ابي طالب علیه السلام تا حضرت صاحب الامر و العصر و الزمان عليهم صلواة الله مي داند و در اين بيان سخن بسيار است که در اين جا نه وقت و نه گنجايش صفحات میسور است.

و اما به همه ي جوانهاي عزيز وصيت مي کنم که به پدر و مادر خود و خلاصه به خانواده ي خود بسيار احترام بگذارند که اين نيز موجب فلاح و رستگاريست که خداوند در اين رابطه ي چنين مي فرمايد : " وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ." لقمان ـ 14 ، البته اين زماني صدق مي کند که پدر و مادر فرزندشان را از راه حق دور نگردانند ووي را به تباهي و ضلالت نکشانند که فرمود خداي تعالي : "وَوَصَّيۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيۡهِ حُسۡنٗاۖ وَإِن جَٰهَدَاكَ لِتُشۡرِكَ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٞ فَلَا تُطِعۡهُمَآ ." عنکبوت ـ 8 .

همچنين مهمترين وصيت من به شما وصيت به نماز مي باشد آن هم نماز جماعت در اول وقت و اينکه به نمازتان بيش از هر چيز ديگر اهميت دهيد و نماز را به خاطر نماز بخوانيد و به خاطر حال نماز بخوانيد نه براي رفع تکليف و بدانيد که " ان قبلت قبل ما سواها و ان ردت رد ماسواها " و هنگامي که به "اهدنا الصراط المستقيم" رسيديد بدانيد که اين صراط علي بن ابي طالب عليه السلام و في جمله ولايت اين بزرگمرد تاريخ بشريت است و معضوبين و ضالين هم همان کساني هستند که از ولايت ايشان سرپيچي کردند و براي خود ين و يا مولاي ديگري اختيار کردند و ... .

همه ي شما را وصيت مي کنم به آموختن علم خداشناسي که خواندني نيست و فهميدني است علم نيست که عمل است و بالاخره وصيت مي کنم همه را به انجام خيرات و حسنات و ترک اعمال شر و سيئات و در نهايت بگويم که وصيت من دقيق همان وصيت تمامي شهيداني است که در راه حق و حقيقت و عدل و عدالت و فضل و فضيلت جان باختند و به ملاء اعلي پيوستند و با شهداء و صلحاء و صديقين و .... محشور شدند و از مرحومان درگاه حضرت حق شدند . " اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمين و الحمدلله الذي جعلنا من المتمسکين بولايه اميرالمومنين و الصلواة و السلام علي نبينا و حبيبنا و شفيعنا محمد و اهل بيته عليهم افضل صلوات المصلين ". والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته چهارشنبه 4/10/1365 مطابق با 13 جمادي الاول 1407 الاحقير محمد جعفر آقائي . والسلام

چندرسانه‌ای
طراحی و تولید: ایران سامانه