"بسم رب الشهداءوالصدیقین"
شهید سید محمد آقاشنایی،فرزندسید آقا،در سال 1318 در روستای چهارده(دیباچ کنونی)از توابع دامغان چشم به جهان گشود.
او پس از گذراندن دوره ی کودکی،در هفت سالگی وارد دبستان شد وتا سال ششم ابتدایی به تحصیل ادامه داد.و بعد ار آن تصمیم گرفت وارد بازار کار شده و از همان سنین نوجوانی روی پای خودش بایستد وزندگی مستقل را تجربه کند.
وقتی به سن قانونی رسید به خدمت مقدس سربازی رفت و پس از اتمام دوره ی خدمت،تصمیم گرفت ازدواج کند وتشکیل خانواده بدهد حاصل این زندگی مشترک ،هفت فرزند میباشد که از او به یادگار مانده است.
در شهریور ماه 1359 وقتی ارتش مزدور عراق به کشورمان حمله کردو بسیاری از هموطنانمان را در مناطق مختلف به خاک و خون کشید و آنها را از خانه و کاشانه خود آواره کردفجوانان ومردان غیور ایرانی ساکت نماندندو برای گرفتن حق ملت شریف ایران به سوی جبهه های نبرد حق علیه باطل شتافتند.
آنها دلاورانه و جان بر کف در برابر این متجاوزان و اشغالگران جنگیدندو آنها را از کشور خویش بیرون انداختند وبه همه ی مردم دنیا فهماندند که تا این سربازان رشید در صحنه حضور دارند،هیچ کس نمی تواند چشم طمع به سوی ایران داشته باشد.
شهید آقاشنائی نیز در این موقعیت حساس وبحرانی کشورش در صحنه حضور داشت.او به عضویت بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد ورهسپار میدان مبارزه حق وحقیقت در برابر کفرو ظلمت شد تا او نز در این حماسه ی بزرگ ملت ایران سهمی داشته باشد ودین خویش را به جامعه ی اسلامی ادا کند.
او در تاریخ 21/11/1364 در منطقه عملیاتی والفجر 8(اروندرود)بر اثر اصابت ترکش به شدت مجروح شد ودست و پای چپ خود را از دست داد.
او سالها با تحمل رنج فراوان به همین صورت زندگی کرد و جزءجانبازان دلاور وسرافراز هشت سال دفاع مقدس بود که از کاروان یاران سفرکرده خویش جا مانده بود.که سرانجام در تاریخ 4/9/1385 در اثر همین ضایعات ناشی از جنگ،ندای حق را لبیک گفت و به جمع شهداء پیوست.
به گفته ی دوستان وآشنایانش او فردی مومن ومتدین و قابل اعتماد مردم بود و در طول زندگی اش همیشه تلاش می کرد در مسیر درست حرکت کند.
پیکر پاک این جانباز دلاور در شهر دیباچ،به خاک سپرده شد ودر جایگاه ابدی خویش آرام گرفت.
"راهش جاوید باد"