بسم الله الرَّحمن الرَّحيم
مادر عزيزم! اين متن وصيت نامه ي من است. حتي الامکان اگر برايتان مقدور بود، آن را انجام دهيد. اول اين که من اين راه را با چشم باز انتخاب کرده ام و آرزويم شهادت است و اگر شهيد شدم، از شما مي خواهم پس از شهادتم، در سوگ فرزندتان اشک نريزيد و اگر اشکي ريخته مي شود، براي شخص من نباشد. بلکه براي اسلام باشد. دوم اين که از شما مي خواهم تا آخرين قطره ي خون از ولايت فقيه و روحانيت مبارز و جمهوري اسلامي پشتيباني کنيد. پس از شهادت من گريه نکنيد و اگر گريه مي کنيد براي تمام خون هاي ريخته شده در راه اسلام از امام حسين(ع) تا … گريه کنيد؛ چون اگر اين خون ها نبود، الان اسلامي در کار نبود.
بار خدايا! تو خود شاهدي که بنده، آگاهانه در اين راه قدم نهاده ام وآگاهانه به استقبال مرگ و شهادت مي روم و در اين راه جز رضاي تو قدمي ننهاده ام و از هيچ کس به غير از تو انتظار پاداش ندارم. اکنون اين ماييم که مي گوييم: حسين جان، اگر در آن فضاي سوزان کربلا کسي به نداي تو لبيک نگفت، ما پيروانت در کربلاهاي ايران، دست مردانگي به رهبر زمان داده و به ندايت لبيک مي گوييم.
