شهید منوچهر عابدینی نیا

شهید منوچهر عابدینی نیا یازدهم بهمن ماه سال ۱۳۳۹ در شهرستان ملایر در استان همدان به دنیا آمد. پدرش نبی کشاورز بود و با کار بر روی زمین زراعی و باغبانی مخارج زندگی خود و خانواده اش را تامین کرده و در تلاش بود فرزندان خود را با سرشت پاک و خداجوی پرورش دهد.

سال ۱۳۴۶ وارد دبستان شد و تحصیلات خود را آغاز کرد و از آنجا که از هوش و استعداد بالایی برخوردار بود تا سال چهارم مقطع متوسطه در رشته علوم انسانی ادامه تحصیل داد. در سالهای انقلاب همراه با دیگر جوانان و نوجوانان شهرستان ملایر در راه پیروزی قیام بزرگ ملت ایران گام برداشت و در این راه از هیچ کمک و اقدامی فروگذار نبود.

سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد و صاحب سه پسر شد که از وی به یادگار مانده است. در سال های دفاع مقدس به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران پیوست و ملبس به لباس سبز پاسداری روانه جبهه های نبرد حق علیه باطل شد تا از مرزهای ایران در برابر تهاجم وحشیانه رژیم بعث عراق دفاع نماید.

در مناطق مختلف عملیاتی حضور یافت و همراه با دیگر همرزمان خود حماسه ها آفرید. سرانجام پس از ماه‌ها مجاهدت در راه خدا در یکم خرداد ماه سال ۱۳۶۵ با سمت فرمانده گروهان در منطقه جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست. آرامگاه او در گلزار شهدای شمس‌آباد زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است. برادرش محمد نیز به شهادت رسیده است.

یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد

شيعه از صدر اسلام گرفته تا به حال مظلوم بوده و هست

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان

با سلام و درود فراوان به روان پاك شهداى به خون خفته جبهه هاى نور عليه ظلمت و درود و سلام بر رزمندگانى كه با نثار خون خويش مظلوميت و حقانيت شيعيان على ابن ابيطالب (ع) را بر جهانيان اثبات نمودند .

آرى عزيزان، شيعه از صدر اسلام گرفته تا به حال مظلوم بوده و هست چون سخن از يكتا پرستى و نبوت و عدالت و امامت و روز رستاخيز مى زند و يگانه پرچمدارى است كه مى تواند انسانها را به كمال و لقاءالله برساند، پس ما كه شيعه و پيرو على (ع) و فرزندش حسين (ع) مى باشيم حسينى كه با فدا نمودن طفل شش ماهه اش هم در راه خدا دريغ نكرد.

ما با الهام گرفتن از مكتب سيد الشهدا آموختيم كه مرگ با عزت به از زندگى ننگين و خفت بار است ، لذا چگونه مى توانيم شيعه گرى كنيم اما در عالم طلحه و زبير و يزيد و معاويه هائى همچون صدام و ديگر ابرجنايتكاران روى زمين زندگى كنند و بر ملتهاى مظلوم جهان حكمفرمايى نمايند و در حالى كه مستبدترين انسانها هستند و خود را رهبر مسلمين و كليددار خانه خدا قلمداد مى كنند ما دم فرو بنديم و سر را تو لاك خود كنيم و در خواب خرگوشى باقى بمانيم.

با توجه به تمام اين مسائل من راه خود را كه همان راه و هدف مولاى مظلومان حسين (ع) مى باشد با عشق و علاقه و به اراده خود انتخاب نمودم و تمام مشكلات آن را به جان و دل پذيرايم .

پس اگر سعادتى نصيب اين بنده حقير شد و در كاروان شهدا پذيرش شدم به شما پدر و مادر و همسر و برادران و خواهر و فرزندانم توصيه مى كنم هيچگونه عكس العمل منفى از خود نشان ندهيد زيرا هدف والاست ، پس پدر و مادرم شما همچون پدر و مادران صدر اسلام باشيد كه وقتى عزيزانشان را در راه خدا فدا مى كردند از تحويل گرفتن جسدش هم خوددارى مينمودند .

پدر و مادرم اگر چه فرزندى لايق نبودم مرا عفو كنيد و از لغزشها و خطاهايم بگذريد و مرا حلال نماييد .

برادران و خواهرم شما هم صبر و استقامت را پيشه كنيد و ادامه دهنده راه شهدا باشيد. پشتيبان انقلاب و على الخصوص امام امت باشيد. همسرم، در زندگى مشتركى كه با هم داشتيم در اين مدت زحمات و مشكلات زيادى را متحمل شدى شايد برخوردهايى هم از جانب من بوده كه باعث ناراحتى تو شده لذا از شما هم حلاليت مى طلبم .

اگر خبر شهادت مرا شنيدى استقامت كن و همچون شير زنان صدر اسلام در راه رضاى خدا با اسوه و الگو بودن كارهايت سعى كن حقا يك زن مسلمان باشى كه امام امت از مشاهده نمودن همچنين زنان عفيفى لذت ببرد كه خشنودى امام امت خشنودى ولى عصر امام زمان (عج) و در درجه اولى خوشنودى خداوند متعال مى باشد.

توصيه مى كنم از فرزندانم به خوبى مواظبت نماييد و بخصوص در تعليم و تربيت آنها كوتاهى نشود بلكه افراد مفيد و لايقى جهت خدمتگزارى به اسلام و مسلمين پرورش يابند و به آنها بگوييد با رفتن من آنها يتيم نيستند زيرا امام امت خمينى عزيز بر تمام يتيمان پدر است.

...

والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته

2 فروردین 65