وصیت نامه شهید محمدتقی آگاه:
بسم الله الرحمن الرحيم
وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ﴿۱۶۹﴾
(ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زندهاند، و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند.
هم اكنون وصيتنامه ام را شروع مي كنم .پدر و مادر عزيز و برادر گرامي اگر من لياقت شهادت داشتم و خدا اين سعادت به من عطا فرمود كه شهيد شدم براي من گريه نكنيد چون راهي كه من انتخاب نكرده ام راه علي اكبر امام حسين است. خون من از علي اكبر امام حسين عليه السلام سرخ تر است ؟ او هم 18 سال داشت و به پدرش گفت حرف قرباني من بزن نه حرف شادي من.
اين دنيا ارزشي ندارد. همه خوابيم. باید رفت چه بهتر كه با دست پر از اين دنيا بروم . به شما اي دوستان و رفيقان من در خانه ننشينيد كه وقت نشستن نيست بايد به حرف امام لبيك گفت و اين دين را از گردن خود ادا كنيم . پدر عزيز و مادر مهربان پدر جان تو مثل حسين و تو مادر مهربان مثل زينب(س) چون كوهي استوار تحمل و شكيبايي كنيد. در پايان به تمام ملت ايران توصيه مي كنم كه يك لحظه امام را تنها نگذراند و هر چه سريعتر جنگ را به اتمام برسانند و قبر شش گوشه امام حسين(ع) را آزاد كنند . والسلام .برادر شما محمد تقي آگاه .خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار .
