شهید ولی نصیری چلان

‏بسم رب الشهدا
«و لا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل ا... امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون»
با درود به رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران و مردم شهيدپرور ايران. در اين مرحله از زمان انسان متعهد بايد تصميم نهايى را اتخاذ كند شهادت در راه خدا ويا ذلت و خوارى و من به عنوان يك مسلمان مقلد امام راه اول را انتخاب كردم. آرى مادرم نو خيلى آرزو داشتى ولى مسؤوليت اسلام وقرآن اجازه نداد كه تو به آرزوى خود موفق شوى. ولى اميد آن دارم كه اصلاً ناراحت نباشيد و شهادت خود يكى از بزرگترين آرزوهاست كه من آرزوى خود رسيدم ودر روى قبر من ناكام ننويسيد كه شهادت كام من بود. در تشييع جنازه من براى ابرقدرتها و بالاخص آمريكاى جنايتكار و شوروى متجاوز و اسراييل غارتگر مرگ آرزو كنيد. مادرم، آن دو برادر كوچكم را به مدرسه بگذاريد و راه مرا به آنان بفهمانى و راه مرا ادامه دهند. اى برادرانم در اين راه بكوشيد و چون اين راه، راه خداست، اسلحه من و ديگر مجاهدان را روى زمين نگذاريد و اى خواهرانم، از شما مى‌خواهم كه زينب‌گونه باشيد و او را بشناسيد و اى امام ما را به عنوان سربازى ساده براى اسلام و پاسدارى از انقلاب بپذير. عزيزانم بهترين هدف ا... است و كسى مى تواند زودتر به محبوب خود برسد كه در
خط ولايت فقيه باشد و تابع قوانين انسان‌ساز اسلام باشد.
خدايا خدايا تا انقلاب مهدى(عج) خمينى را نگهدار
ولى نصيرى

«ما تشنگان شربت پاك شهادتيم
ما عاشقان راه خدا و سعادتيم
ما دل به اين دو روز دنيا نبسته‌ايم
ما در هواي زندگي بي‌نهايتيم»

شهيد ولي نصيري به سال 1344 در نقده متولد و بعد از عمري سرشار از عشق به امام و انقلاب و مبارزه و ستيز در سال 61/8/4 در منطقه سومار به شهادت رسيد و پيكر مطهرش در گمنامي كوههاي غرب كشور فرا راه آزادگان ماند.

فرازي از زندگينامه شهيد:
بار ديگر خون سرخي از رگهاي جوان عاشق جاري شد و خط سرخ شهادت را امتداد بخشيد.
بار ديگر شمعي فروزان در گشود با سوختن و در كف نهادن هستي خود به روشنگري و هدايت جويندگان نور و حقيقت پرداخت. بار ديگر عاشقي از عشاق همچون مرغي از قفس تنگ دنيا پر و بال زد به ميعادگاه معشوق شتافت باشد كه راهش را كه همانا راه خميني كبير بود ادامه دهيم.
شهيد دلسوخته ولي نصيري در سال 1344 در شهرستان نقده در خانواده‎اي مذهبي و متدين متولد شد و در زمان كودكي پدرش را از دست داد و در دامان مادر پرورش يافت.
در 6 سالگي قدم به مدرسه نهاد و تا كلاس سوم ابتدائي در دبستان خيام به تحصيل مشغول ولي از آن پس به جهت فقر مالي موافق به ادامه آن نشد. و بخاطر تخصيص در كار بافندگي فرش به اين حرفه مشغول شد.
بعد از پيروزي انقلاب اسلامي به عضويت بسيج سپاه درآمد و مدتي در مهاباد و اشنويه به دفاع از انقلاب و اهداف مقدس آن پرداخت. در سال 61 به جبهه سومار اعزام شد تا همدوش برادران مسلمان خود از اسلام و انقلاب اسلامي دفاع نمايد.
در اواسط فرصت از جبهه كه به خانواده آمده بود به اهل خانواده گفت شماها دست به دست هم بدهيد و از انقلاب اسلامي دفاع كنيد چرا كه آن به آساني بدست ما نيامده است.
بلكه در وجب به وجب اين مرز و بوم خون جوانان ريخته شده و از خون سرخشان لاله‎هاي بيشماري در سراسر دشت ايران روئيده است.
ايشان سرانجام پس از سال‌ها تلاش و مبارزه بي‎امان در تاريخ 61/8/4 در مصاف با دشمنان قرآن در منطقه سومار به شهادت رسيده و روحش به ملكوت اعلي پيوست و جسد مطهرش نيز پيدا نشد و مانند هزاران شهيد گمنام مفقودالجسد گرديد.
قبرش شده نامعلوم چون فاطمه مظلوم
گمنام به دنيا آمد. گمنام زيست و گمنام به يار گمنامان پيوست.