بسم الله الرحمن الرحیم:
وَ قاتِلُو فی سَبیلِ اللهِ الذّینَ یُقاتِلُونَکُمْ وَ لٰا تَعْتَدُوا اِنَّ الله لٰایُحبُّ الْمُعْتَدیٰن
در راه خدا با آنانکه به جنگ و دشمنی شما برخیزند جهاد کنید لیکن ستمکار نباشید که خدا ستمگر را دوست ندارد.
امام حسین(ع) در برابر فرمان خداوند خویش تسلیم شد و برای احیای اسلام و برای رضای او از همه چیز خود گذشت از فرزند شش ماهه گرفته تا برادر رشیدش و یار و همراه پیرش و صدای هل من ناصر ینصرنی را سر داد و در ظاهر جوابی نشیند ولی تسلیم نشد و به جهاد مقدّس خود ادامه داد و تا سرانجام شهادت، و به جهانیان و به کوردلان و بینایان نابینا ثابت کرد گرچه همه چیز خود را از دست دادهام پس بگذار اگر با از بین رفتن من دین محمّد صَلّی اله علیه اله و اسلام زنده میماند، بماند.
ای شمشیرها مرا دریابید، بگذار بمیرم که این بهترین است و هم اکنون بعد از قرنها شاگردان او به صدای رهبر آزادهی خویش جواب مثبت داده به پیش میتازند و شهادت را پیشهی خود میگیرند.
نازم آن آموزگاری را که در یک نصف روز دانشآموزان عالم را چنین دانا کند
و با دستی پُر به نزد پروردگار میشتابند و زندگی جاودانهی خویش را آغاز میکنند.
و امّا ما با این همه ادّعایی که میکنیم چه داریم و با چه روشی میخواهیم راه حسین(ع) را انتخاب نموده و جزو شاگردان او باشیم آیا میتوانیم همانند حُرّ به لشکر آموزگار خویش بپیوندیم؟ آیا چنین لیاقتی را داریم؟ در دست خویش کدامین گوهر گرانبهایی را ذخیره نمودهایم؟ پروردگارا با این همه گناه بر دوش و معصیت به همراه چگونه میتوانیم عبد تو باشیم، معبودا، با این همه گناه و معصیت به درگاه تو روی آوردهایم ما را از درگهت مران که توبهکنندگان را پذیرائی و جایگاه ایمنی هستی.
هر روز من از روز پسین یاد کنم
بر درد گنه هزار فریاد کنم
از ترس گناه خود شوم غمگین باز
از رحمت او خاطر خود شاد کنم
و سرانجام امام حسین(ع) جهاد مقدّس را به شهادت خود و یارانش خاتمه داد و زینب علیه سلام را مأمور گسترش اسلام راهی کاخ زرّین یزیدین معاویه نمود تا تخت و تاج شاهی را توسط دختری 3 ساله و دیگر یاران لرزه درآورد و لیکن ستمکار نگشت تا جهان باقی است اوست زنده که به شاگردانش از دانشگاه شهادت کارنامهی خونین قبولی را اهداء مینماید.
کاظم تقیپور کاظمی
3/6/60
منبع: اداره امور فرهنگی، تبلیغات، هنری و اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران استان زنجان
