متن وصيت نامه پاسدار شهيد عباس آقايي
فرمانده سابق پاسداران ايوان غرب كه در تاريخ 21 رمضان سال 1360 مصادف با
شهادت مولاي متقیان علي (ع) بر روي نوار كاست ايراد فرموده بودند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ، ربّ الشهداء و الصدیقین
ان الله اشتري من المؤمنين انفسم و اموالهم بان لهم الجنةسوره توبه آيه 111
شايد
براي پيروان راه حق و پويندگان حقيقت و ايمان آورندگان به توحيد و معاد
تنها مفهوم همين آيه كه قطره اي از درياي بيكران نور قرآن است كافي باشد كه
خداوند از بنده ي ناچيز خود چه چيزي را خريداري مي نمايد و در عوض چه ها
كه به او عطا نمي كند نازلترين ، ناچيزترين و ناقص ترين بها، در مقابل
بالاترين ، والاترين و نادرترين كالا(شهادت)
شهادت هدفي ست كه همه كس
ياراي رسيدن بدان نيست و مسيري ست كه هر از راه رسيده اي توان قدم نهادن و
پيمودن آن نيست. مگر مؤمنين و آنان كه در انتها و سر حد هر سير تكاملي
خويش ، تنها عبودشان كه الله است، قرار داشته باشد.و يا در هر تحركشان به
قول امام سجاد (ع) از من الله و به الي الله و در جهت رضاءالله باشد و آن
وقت است كه اگر اين آرمان تحقيق يابد، مؤمن در هر مقطع و زمان و مكاني كه
باشد ، آماده ي لبيك به ندايی است.
و اما سخني با شما والدينم و دوستانم قبل
از هر چيز به مادرم و اينك مادرم كه از همه كس و از هر چيز بجز هدفم برايم
مقدسي، به تو مي گويم كه در پيمودن اين صراط و انتخاب اين هدف و برگزيدن
جامعه ي شهادت بر تنم و بالاترين آرزويم همين بود ، هيچ اجبار و تعبدي
نبوده است و تنها براي تحقق آرمانهاي مكتب و لبيك به نداي حق مي فرمايد
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا
كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ و تنها براي پيوستن به برادرانم از عهد
هابيل تا كربلاي خميني كه همواره با نثار خونشان ، دست رد بر سينه هر
طاغوتي زدند و با اهداء سرمايه ي حياتشان به خفتگان تاريخ فهماندند كه ما
مي رويم تا آنچه از ابراهيم به محمد و از محمد (ص) به اهل بيت و از آنها به
اولياء بر حق مسلمين رسيده است زنده بماند و
ما مي رويم تا ديگران
عبرت گيرند و آنها نيز با نثار حياتشان ، اين وديعه را سالم و در چهره ي
واقعي به نسلهاي آينده واگذار نمايند ، تنها به همين خاطر و افتخار اين
صراط را انتخاب كردم و مطمئن باشيد بهترين انتخاب است.
مادرم ،
پيش از آنكه فرزند تو باشم ، بنده ي خدايم ، تو برايم مقدسي ، عزيزي ،
سروري ، اما معبود و هدفم نيستي و براي نيل به هدف ، بايد از همه چيز گذشت،
حتي از تو زيرا ما زنده به آنيم كه مكتب زنده است، واي به روزي كه برسد
امروز رسيده است .
و مي دانم اين انتخاب براي تو بسيار دشوار است ، اما
مادرم ، باز به خود آئيم و كلام خدا را بنگريم كه مي فرمايد:«فانّ مع العسر
یسرا، انّ مع العسر یسرا» فاذا فرغت فانصب و الي ربك فارغب ، به به كه چه
آياتي
اگر مي خواهيد روح مرا شاد كنيد هيچ وقت برايم گريه مكن و به خود افتخار كن
كه تو نيز به سعادت رسيده اي و جگر گوشه ات را به خدا سپرده اي نه به چيز
ديگر پدران ، برادران، ياران و دوستان ، ديگر جايي در اين سرزمين براي
زيستن ما نخواهد بود، اگر به رسالت خويش تعهد داشته باشیم.رسالتمان اين است
كه علي (ع) مي فرمايد مي فرمايند :ذليل ترين مردم قومي هستند كه كوچه هاي
شهرهايشان در زير پاي بيگانگان بلرزد و اينك اين فرموده ي علي (ع) و اين هم
ما و اين شهرهاي غصب شده ي و مصيبات وارده ، قضاوت با خودمان.
آري مسلمان كه سهل است، هر فرد كه تعهد انساني داشته باشد، پس از اين همه جنايت ، تحمل و سكوت برايش مفهومي ندارد.
ماردم ، برادرانم ، يارانم و دوستانم به
خدا سوگند بدانيد بهترين و با عظمت ترين لحظات شاديم هنگامي است كه پيكرم
پس از تطهير بسوي گورستان ، به ميعادگاه برادرانم و عزيزانم كه از ميان
جاهليت ايلي و قومي برخاستند و نداي حق را در كريلاي ميمك و ساير صحنه هاي
لبيك گفتند، حركات داده مي شود.
