شهید عباس فرجی

عباس فرجی در اول فروردین ماه سال 1342 در شهر مریانَج از توابع استان همدان به دنیا آمد. خانواده او یکی از اهالی و خانواده های متدین و خوش نام مریانج بودند و فضای معنوی حاکم بر خانواده روح و جان عباس را نیز با تعالیم اسلامی و قرآنی آشنا کرد.

خانوده عباس از اوضاع مالی خوبی برخوردار نبود لذا در کنار تحصیل مشغول کار و فعالیت های اقتصادی شد تا شاید اندک کمی برای خانواده باشد.

بارها تصمیم به ترک تحصیل گرفت تا تمام وقت، به کار کردن مشغول شود اما از آنجایی که استعداد خوبی برای درس خواندن داشت با مخالفت شدید پدر و مادرش روبرو شد و باز به درس و مدرسه بازگشت.

از کودکی انسانی با تقوا و خداجو بود و تلاش می کرد در امور خیر و مذهبی پیش قدم باشد. علاقه زیادی به حضور در کلاس قرآن، هیات های مذهبی و برنامه های دینی داشت چرا که با روح و جانش همنوایی می کرد.

نوجوانی او همزمان با روزهای انقلاب بود. از حضور در راهپیمایی ها، مبارزات، توزیع اعلامیه و شب نامه تا نوشتن شعار ضد حکومت بر دیوارهای شهر از کارهایی بود که با دوستانش در راه مبارزه با رژیم طاغوت انجام می داد.

پس از پیروزی انقلاب، با فرمان حضرت امام خمینی (ره) به بسیج مستضعفین و پس از آن به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیسوت و لباس سبز پاسداری از وطن را به تن پوشید.

از همان سال های نخست جنگ تحمیلی در جبهه ها حاضر شد و در لشکر 32 انصار الحسین (ع) رشادت ها و پایمردی ها از خود بر جای گذاشت.

به گردان 154 حضرت علی اکبر پیوست و به دلیل توانایی و استعداد بالا، به سمت معاونت فرماندهی گردان منصوب شد.

در عملیات های مختلف همراه با نیروهای خود دلاورمردانه شرکت کرد و حماسه ها آفرید و با تدبير او بسياري از مأموريت‌هاي عملياتی گردان 154 با موفقيت به انجام رسيد.

ارتباط بسیار خوبی با دوستان، همرزمان و نیروهای خود داشت و در کنار امور جنگی، سنگ صبور و گوش همیشه شنوای نیروهای خود بود.

فروردین ماه سال 1365 فرا رسید و گردان حضرت علی اکبر (ع) آماده رزم در منطقه عملیاتی فاو شد اما عباس فرجی معاون فرمانده گردان، در 23 فروردین ماه همان سال و در حالی که نیروهای خود را به خوبی آماده نبرد کرده بود، معبری به بهشت باز کرد و در مقام شهید به ملکوت اعلاء پیوست.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایها الناس اتقوا ربکم ان زلزله الساء شی عظیم

ای مردمان، خدا ترس و پرهیزکار باشید که زلزله روز قیامت بر خلایق بسیار حادثه بزرگ واقعه سختی خواهد بود. قرآن کریم

(همه از همه از خدایم و باید بسوی خدا هجرت کنیم )

سلام بر خانواده معظم: به مادر، برادر، خواهرانم و همسرم. امیدوارم که این سلام گرم مرا که آخرین سلام من می باشد که از داخل سنگرهای حق علیه باطل به شما عرضه می دارم بپذیرید.

این سلام من از اعماق قلبم بر می خیزد چون دیگر می دانم که خدمت شما نمی رسم و فقط این سلام را به شما عرض می کنم و امیدوارم که خداوند هم مرا به مهمانی خودش قبول کند که خداوند این وعده را به همه ما داد که اگر در راه خودش قدم برداریم حاجت او را برآورده می کند.

انشاء ا... خداوند هم در این عملیات حاجت مرا برآورده کند. باری ای خانواده ام می دانم که من دیگر رفتنی هستم اما حتی مادری و همسری و برادری و خواهری را بر شما ادا نکرده ام. اما بگویم که شما این حق را نسبت به این حقیر و فرزند گنهکاراتان می بخشی و مرا حلال می نمایید و امیدوارم که با دادن جان خودم توانسته باشم این حق را نسبت به اسلام ادا کرده باشم و شما هم از این بابت مرا حلال می کنید.

اما ای مادرم و همسرم، می دانم بعد از من مصیبت بزرگی برای شما وارد می شود اما با صبر و استقامت خودتان در برابر تمام مشکلات و ناملایمات ایستادگی نمایید و خداوند هم بعد از من به شما صبر و صبوری را عنایت می فرماید و خلاصه بگویم ای مادرم همه مشکلات من بر دوش شما بوده و می دانم که چقدر برای من زحمت کشیدی.

مرا از سن شیرخواری تا به این سن رسانیده اید و در این مسیر می دانم که چقدر با مشکلات مبارزه کردید و مرا پرورش داده اید اما من امانتی بیش در دست شما نیستم و باید تحویل صاحب اصلیم که خداوند می باشد بر گردم و خدا می داند که من به فکر شما هستم و امیدوارم که بتوانم در فردای قیامت شما را شفاعت کنم که تا این حق را گردن من ساقط شود.ای مادرم تو سرپرست خانواده من بعد از من خواهی بود باز در این باره هم مشکلات زیادی بر شما وارد می شود و امیدوارم که خداوند بر شما صبر عنایت فرماید و شما در برابر تمام سختیها مقاوم و ثابت قدم باشید.

عرض کنم که در حالی دارم وصیت نامه خود را می نویسم که در اردوگاه عملیاتی هستیم و چند روزی هم به عملیات باقی نمانده است و امیدوارم که در این عملیات رفتنی باشم و خدمت شما بگویم که این وصیت را به این خاطر می نویسم که بعد از من مسئله ای برای شما بوجود نیاید و امیدوارم که شما هم مال و ثروت و پول و غیره برایتان مطرح نباشد که ما رفتنی هستیم و ثروت و اموال و مال از بین رفتنی است و هرچه داریم باید برای آخرت خودمان جمع کنیم و کوله بار را محکم ببندیم و به سوی معبود برویم.

اما در اینجا می خواهم وضع زندگی خودم را مشخص کنم. ای مادرم اگر خداوند بعد از من به ما فرزندی داد او را خوب تربیت کنید تا اسلحه افتاده مرا بر کف گیرد و راه مرا ادامه بدهد. او خوب تربیت کنید تا مورد احترام مردم باشد.

از همه شماها حلالی می خواهم و امیدوارم که مادیات شما را احاطه نکند و فکر مادیات نباشید

13/11/1364

وصیت نامه عباس فرجی

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار