نبی الله احدی قلیچ، فرزند احد و صنم، سوم شهریور ماه سال 1342 در روستای حسام آباد شهرستان بهار از توابع استان همدان چشم به جهان گشود.
از كودكی پر جنب و جوش و باهوش بود و رفتارش بسیار بزرگتر از سن و سالش به نظر می رسید که این امر موجب تحسین اقوام و دوستان می شد.
بعد از اتمام دوره دبستان به دلیل کمبود امكانات مالی و نبود كلاس بالاتر در روستا، ترك تحصیل كرد و برای كار به تهران رفت و در کارخانه های متعدد که آخرین آن کارخانه «پاری پلاستیك» بود مشغول به كار شد.
این زمان مصادف بود با روزهای انقلاب و مبارزات شجاعانه مردم ایران با رژیم شاهنشاهی. نبی الله هم که مثل سایر مردم از بی عدالتی و ظلم رژیم طاغوت به ستوه آمده بود، در راهپیمایی های انقلابی شرکت می کرد و از هر فرصتی برای ضربه زدن به بدنه لرزان رژیم استفاده می کرد.
در یکی از این مبارزات و برای نشان دادن مخالفت خود، بعد از فتوای حضرت امام خمینی (ره) مبنی بر اینکه گوشت های ذبحی وارداتی ذبح شرعی نیستند و آنها را دور بریزید، با تعدادی از کارگران کارخانه، تمام گوشت موجود در سردخانه شركت را بیرون آورده و طبق فرموده امام در پای درختان خاك کردند كه این حركت باعث اخراج او از کارخانه شد.
در اوایل جنگ به روستای حسام آباد برگشت و در زادگاهش فعالیت های داوطلبانه خود برای پشتیبانی از جبهه ها را آغاز کرد.
در اوقات فراغت به بسیج روستا می رفت و به بچه ها آموزش نظامی می داد. مراسم مخصوص ائمه(ع) را نیز برگزار می كرد.
به خانواده فقرا و نیازمندان كمك می كرد و به دیگران سفارش می كرد كه به آن ها كمك كنند، چون آن ها انسان های آبروداری هستند و دست نیاز به طرف دیگران دراز نمی كنند و فقط امیدشان به خداست.
امر به معروف و نهی از منکر را هیچگاه ترک نمی کرد و به دخترهای كوچك اقوام می گفت حجابتان را رعایت کنید و به خانواده آنان نیز سفارش می کرد از کودکی بچه ها را به حجاب تاکید کنند.
در سال 1360 به همراه دوست خود محرم علی نبی زاده وارد سپاه شد و لباس سبز پاسداری به تن کرد اما اعزام علی به جبهه و شهادت وی در جبهه های حق علیه باطل، تاثیر زیادی در روحیه نبی الله گذاشت.
با هدف خدمت به خانواده شهداء و بهره مندی از برکت معنوی آنها، با خواهر دوست شهیدش علی نبی زاده ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو فرزند به نام های مالک و بصیره است که از وی به یادگار مانده است.
تزکیه نفس و مراقبت اخلاقی و رفتاری، سرلوحه همه کارهای او بود و مدام به فکر انجام صحیح احکام دین و اصول اخلاقی بود و در این راه بسیاری از دوستانش را نیز هدایت و راهنمایی می کرد.
بارها به جبهه های نبرد اعزام شد و در عملیات های متعدد شرکت کرد.
از جبهه كه به مرخصی می آمد، در نماز جماعت شركت می كرد، به خانواده شهدا سر می زد و به افراد آموزش نظامی می داد. در بحران ها همیشه توكلش به خدا بود و به همرزمانش می گفت: این دنیا ارزش آن را ندارد كه انسان برود دنبال ثروت جمع كردن، بیایید برای خدا بجنگیم.
بارها مجروح و برای مداوا در بیمارستان بستری شد اما قبل از بهبودی کامل دوباره عازم مناطق عملیاتی می شد و برای خدمت به رزمندگان، سر از پا نمی شناخت.
سر انجام، خداوند رحمان، دعاهای مدام او در نمازهای شب و مناجات های عارفانه اش را مستجاب کرد و در 29 دیماه 1365 در منطقه عملیاتی شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
در بخشی از وصیتنامه شهید آمده است:
امام خمینی(ره) باعث شد تا من از زندگی مادی و پست زودگذر دنیا خارج شوم و با دیدگاه توحیدی به جهان بنگرم و شهادت و مرگ را تولدی دیگر در جهت جاودانگی انسان بدانم.
خانواده عزیز و دوستان محترمم، پیش منافقین گریه نكنید و آن ها را شاد نكنید. در تشییع جنازه من مواظب باشید كه اگر جنازه من به دستتان رسید، نگذارید منافقین و كوردلان و كسانی كه مخالف امام هستند، تابوت مرا بگیرند.
برادران و خواهران حزب الهی، می خواهم امام عزیز را یاری كنید، پیرو خط ولایت باشید، چون نجات امت مسلمان در رهبری و ولایت فقیه است.
از برادران بسیجی كه یاران فداكار اسلام و امام هستند تشكر می نمایم و از آن ها می خواهم مانند كوه همیشه استوار باشند و به منافقین دو چهره كه در همه وقت مزاحم كار شما می شوند اهمیت ندهید و به آن ها بفهمانید در پایگاه های اسلامی جایی ندارند.
پیكر مطهر شهید نبی الله احدی قلیچ در گلزار شهدای روستای حسام آباد شهرستان بهار به خاك سپرده شد تا زیارتگاه عاشقان و دلدادگان باشد.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
