شعر شهدا - صفحه 4

سروده ای از اعظم اردستانی، فرزند شهید اردسنانی: «شهدا آیه های قرآن اند»

خوشا به حال شهیدی که عاشق نور است! خوشا به حال شهیدی که با خدا جور است!

این قافله، کولباری از غم دارد سوغات سفر، غبار ماتم دارد

چادرش سنگری است پابرجا ،چفیه ای هم شده است روسری اش

تو در شناسنامه خود دست می بری اما هنوز بین پسرها که آخری

گوش بده من دو کلوم حرف حساب دارم باهات آخه این رسمشه که اینقده بی وفا بشی؟

عکس هایت آمد و آن چند خط من حالم خوب است

لبیک زنان، بحکم رهبر، برخیز برخیز، برادر، ای برادر، برخیز

شعری بخوان که کاخ ستم را تکان دهی باید خروش زینبی ات را نشان دهی

زینب که رو به هر چه غم آغوش می کشد / داغ هزار طایفه بر دوش می کشد

شعر منا (31)

کسی به سوی معشوقش این‌چنین نرفته است به جستجوی معشوقش این‌چنین نرفته است

شعر منا (30)

به شیطان سنگ می‌زنند زیر دست و پا می‌افتند

شعر منا (29)

خبر حوالی عید آمد و بهار نداشت/ به خون خضاب شدن سرنوشت عاشق‌هاست

شعر منا (28)

آن‌ها که فغان‌های شما را نشنیدند/ هیهات من الذلّه ما را نشنیدند

خورشید شعله ور شد و در آسمان گرفت/ بانو به نام نامی تو شعر زنده شد

شعر منا (27)

نیامدی که ببینی بساط داغ دلم را/ ز حال دل چه بگویم؟ ز دل چه‌ها بنویسم؟

شعر منا (26)

هنوز داغ تو دارم غریب خفته به خاک/ هنوز یاد تو هستم، عزیز همسفرم

هر کس هوس رضای دلبر دارد/ باید ز هوای خویشف دل، بردارد

بعد از چهل غروب چهل سال پیرتر، زینب اسیر بود و نگاهش اسیر تو

صحرای داغ بود و تن ماهپاره ها، خون می چکید از شب بهت ستاره ها

چو آه از سینه یاران گذشتید/ ز غمها بارمان بر دل نهادید