شهید رستم علی قادری پور در وصیت نامه خود می نویسد: هم اکنون که توسط يک کشور بيگانه به وطن اسلامي ما تجاوز شده است به دستور رهبر کبير خود مدت يک سال و نيم است که با اين از خدا بي خبران مي جنگم و اميدوارم که پيروز گرديم ان شاالله .
شهید رستم علی قادری پور در یکم مرداد ماه 1330 در گويم به دنیا آمد تا کلاس پنجم ابتدایی را گذراند و سپس به علت فقر اقتصادی از نعمت تحصیل محروم ماند. او پس از سربازی به خدمت ارتش درآمد ولی روحیه ی مذهبی او طاقت ظلمهای شاه را نداشت...
شهيد جلال بیمون نژاد در وصیت نامه خود می نویسد: ملت ایران، نگذاريد خون شهدايمان پايمال شود که روح شهدا شاهد اعمال ما است و در قيامت در پيشگاه خدا و رسول الله و ائمه معصومين و شهدا مسئوليد.
آخر انسان براى چه آفريده شده است مگر نه اين است كه نسل بشر براستى درستى به هدف والا آفريده شده است دائم ميكوشد تا انسانى برگزيده گردد چه مقامى بالاتر و ارزشمند تر از اينكه انسان امرخدارا اطاعت كند.
شهید غلام عطائی در وصیت نامه خود می نویسد: برادر و خواهرم هميشه خدا را در نظر بگيريد و هميشه هدفتان کار کردن براي رضاي خدا باشد. مبادا کاري بکنيد که رضاي خدا در آن نباشد و خون پاک شهداي عزيزمان را از بين ببريد.
مي روم در جبهه جنگ تا کافران از خدا بي خبر را به سزاي اعمالشان برسانم مي روم در جبهه جنگ تا به آرزوي خود برسم و آرزوي من شهيد شدن در راه خداست تا از خون من برادران ديگر بخروش بيايند و انقلاب بزرگ روزي به پيروزي برسد .
شهيد احمد سرمايه در وصیت نامه خود می نویسد: من مرگ با افتخار را به زندگي ننگين ترجيح مي دهم و شهادت را مي پذيرم و شهيد شدن در راه خدا و اسلام يک نعمت است و نمي گذارم که مرگ ننگين مرا در خود فرو ببرد.
پدرو مادر آرزوی آن را داشت که پسر را در لباس دامادی ببینند ولی احمد در جواب می گفت:عروسي من زمانی خواهد بود که ايران به پيروزي برسد و کافران از خاک عزيزمان بيرون بروند . من عروسيم را با خون و با شهادت پذیرفته ام...