نوید شاهد -شهید «سیدمهدی مقدسیسینی» به عنوان یکی از نیروهای جان بر کف ارتش مقتدر جمهوری اسلامی ایران در جبهه حضور داشت. او پس از رشادت های فراوان در منطقه عملیاتی سومار توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید. در ادامه تصاویری از این شهید را می بینید.
نوید شاهد- شهید «شهید ولی الله محمدی» در نامهای به همرزم نوشت: «راستی محمد تسبیح رو درست کردی؟ اگر من از عملیات سالم برگشتم که تسبیح رو ازت می گیرم و اگر هم شهید شدم تسبیح را از طرف من یادگاری داشته باش و هیچ وقت گم نکن.»
نوید شاهد - شهید «ولیالله محمدی» در وصیت نامهای خطاب به دوستان و همکلاسیهای اش نوشت: «از پوشیدن لباس های مبتذل خودداری کنید که این گونه لباس پوشیدنها راه و روش سوسولهاست. پس لباسهایی بپوشید که در شأن یک ایرانی و انقلابی باشد.»
نوید شاهد - در قسمت دوم وصیت نامه شهید «ولیالله محمدی» آمده است: «به آمریکا و ایادی و همدستانش بفهمانید که هر چه این ملت را بیشتر مورد تهاجم اقتصادی و نظامی خود قرار دهد مردم بیشتر در صحنه هستند و از انقلاب و رهبر خود بیشتر حمایت میکنند.»
نوید شاهد - مادرش با رفتن ولیالله به جبهه مخالفت میکرد. اما در خواب میبینید که امام زمان (عج) آمده و خواسته تا ولیالله را با خود ببرد و خطاب به مادر فرمودند: چرا اجازه او را نمیدهید؟...
نوید شاهد - همزمان با دهه کرامت و در آستانه ولادت امام رضا(ع) مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستانهای استان تهران و جمعی از مسؤولان شهرستان قدس با خانوادههای شهیدان «محمدرضا حاجی بابا»، «سیدعلی میرمحمدعلی» و «حسین جعفر بیگ» در روستای وردیج و جانباز «سیداحمد حسینیراد» در شهرقدس دیدار و گفتوگو کرد.
نوید شاهد - همرزم شهید «ولیالله محمدی» روایت میکند: «در عملیات ولی مجروح شده بود، ابوالفضل رضایی به او گفت: شما مجروح هستید، بیایید منتقلتان کنیم به پشت جبهه، حداقل زخم هایتان را ببندند. اما او جواب داد: نه، من با چند تا ترکش، بچه ها را تنها نمیگذارم و عقب نمی روم.»
نوید شاهد - همرزم شهید «ولیالله محمدی» روایت میکند: «ما هر دو در گروهان نصر بودیم. در آبان ماه 1365 تصمیم گرفتیم با هم برویم جایی که کسی ما را از هم جدا نکند اما در مرحله تکمیلی عملیات کربلای 5 خداوند این گل را انتخاب کرد و به شهادت رسید.»
نوید شاهد - شهید «ولی الله محمدی» در وصیت نامه اش می نویسد: «از انقلاب و رهبر خود بیشتر حمایت کنید و دهان ضدانقلاب را به این وسیله خرد کنید و نگذارید که آنها در میان شما رخنه کرده و شما را از انقلاب سرد کنند.»
نوید شاهد - شهید طلبه «محبوب شیری» در سال 1364 از سنگر حوزه علمیه با لباس مقدس بسیجی راهی سنگر جهاد با دشمنان متجاوز بعثی شد. در تاریخ یکم اسفند ماه سال 1364 در منطقهِ سردشت، در حالی که به نماز ایستاده بود، به دیدار معبودش شتافت.
نوید شاهد - شهید «محمد شاهقلی» در وصیتنامهاش مینویسد: «جوانی 20 ساله به آرزوی دیرینه و همیشگی خود شهادت رسیده، شهادت مرگ سعادت آمیزی است که آغاز شدن زندگی پُر بار و جدیدی را نوید می دهد.»
نوید شاهد - شهید «اکبر سترگ» از شهدای دوران دفاع مقدس شهرستان قدس است، در بخشی از وصیتنامهاش آورده است: «راهی را که من انتخاب کرده ام با کمال آگاهی بوده است و این راه را هر کس برود به سعادت خواهد رسید.»
نوید شاهد - خانوادهِ شهید «محمدعلی رضایی خیرآبادی» نقل میکنند: «شب همان روزی که قرار بود به جبهه برود، به مادرش گفت: وقتی من شهید شدم گریه نکنید. اگر خواستید گریه کنید بروید زیرزمین گریه کنید و طوری نباشد که پیش مردم گریه کنید و دشمن را شاد کنید.»
نوید شاهد - شهید «محمدعلی رضایی خیرآبادی» در وصیت نامه اش مینویسد: «دوست دارم دو پرچم سیاه و سبز در جلوی خانهمان نصب گردد و کوچه خودمان را چراغانیاش کنید چرا که شب عروسی من همان شب شهادت من است.»
نوید شاهد - شهید «حسن خزلی» در روزهای خون و قیام برای پیشبرد و پیروزی انقلاب اسلامی با خط زیبایش روی دیوارها شعار می نوشت و با پخش اعلامیههای رهبرش با وی همدل و همگام میشد.
نوید شاهد - شهید "ابوالفضل جريته" از پاسدارن شهرستان قدس بود که پس از دلاوریها و جانفشانی های فراوان، بیست و ششم اردیبهشت ماه سال 1364 در یکی از مانورهای نظامی در پادگان امام حسین (ع) تهران، بر اثر اصابت تیر منافقان به شهادت رسید.
نوید شاهد - خانواده شهید «حسنتقی خندابی» روایت میکنند: «از شانزده سالگی با گریه و زاری اصرار میکرد به جبهه برود تا این که در سن هجده سالگی موفق شد راهی جبهه های نبرد شود.»
نوید شاهد - پدر شهید «مهدی بهتویی» نقل میکند: «به خاطر این که من اکثر اوقات خارج از منزل بودم، شهید بیشتر با مادرش صحبت می کرد و به او می گفت: جبهه جای مقدسی است و جای عبادت است. به خودش اجازه نمی داد که در منزل بی تفاوت بنشیند.»
نوید شاهد - مادر شهید «غلامرضا الفی نواران» میگوید: «قبل از شهادتش همیشه از شهید شدنش صحبت می کرد و حتی با سه تن از دوستانش صحبت کرده بود و میگفت: وقتی ما شهید شدیم، مزارمان را در امامزاده ابوالحسن و ابوالحسین (ع) قرار دهند.»