نخستین شهید آزاده و جانباز کشور به روایت برادر شهید:
تولدش در اول فروردین ۱۳۴۷ در اراک، نویدبخش بهاری دیگر بود، اما تقدیرش در پاییز ۱۳۶۹ رقم خورد؛ آنهم چند ماه پس از بازگشت از اسارت. شهید بهروز ترکاشوند، نوجوان ۱۴ سالهای که شناسنامهاش را بهانه کرد تا به جبهه برود، در کردستان جنگید، در فکه اسیر شد و در اردوگاههای بعثی با ۱۸ جای ضربات کابل بر پیکر، ذرهای از آرمانهایش عقب ننشست. اکنون برادرش بهزاد، خود از رزمندگان و جانبازان دفاع مقدس، از روزهایی میگوید که این قهرمان ملی با دست مجروح برای شهدا قرآن میخواند، در بینالحرمین شعار مرگ بر بعثی سر داد و سرانجام در آذر ۶۹، در خیابانی در ورامین، به یاران شهیدش پیوست.