در قسمتی از «گاهی به دیوار خیره بمان» که روایتگر زندگی و خاطرات شهید غریب در اسارت «حسن هداوندمیرزایی» میخوانید: «دو سرباز بعثی نیز با احترام و به حالت نظامی، مثل چوب خشک پهلوی سمت چپ درب ورودی با فاصله حدود دو متری سرگرد ایستادهاند و چشمانشان را سیخ به جلو انداختهاند. گاهگاهی البته زیر چشمی بدون آنکه سرگرد بفهمد، نگاهی به اطراف و به همدیگر میکنند. از حالت ایستادنشان فهمید که چقدر زیاد از سرگرد حساب میبرند.»
مزار مطهر تنها شهید غریب شهرستان گرمه «ولی الله محبی»، سه شنبه شانزدهم دی ماه ۱۴۰۴، با حضور بسیجیان تعدادی از مسئولین شهرستانی نیروهای داوطلب هلال احمر در محل گلزار شهدای شهر گرمه غبارروبی و عطرافشانی شد.
«هادی ایزی» که همراه شهید غریب اسارت «محمد دشتی رحمت آبادی» بوده، می گوید: وقتی محمد را به بیمارستان آوردند با وجود اینکه حنجره اش متلاشی شده بود ولی مدام سوره الرحمن را زیر لب می خواند و تکرار می کرد.
در آن شب زمستانی دردآلود و در اوج غربت و در چنگ دشمن، چه بر سر پیکر خلیل آمد و او را کجا بردند و کجا به خاک سپردند را دیگر هیچ کس ندید. او به راستی خلیل الله شد.
منافقین شهید غریب اسارت « محسن درخشان» را ایستاده در خاک فرو کردند و به شهادت رساندند. به همین خاطر به شهید ایستاده معروف شد که نشان از استواری و ایستادگی او بود.