ضیایی

شوق و رسیدن به جبهه ها دیگر مانع از ادامه تحصیل می شود ، تحصیل را به جبهه می کشاند و قلم را می گذارد و اسلحه را بر می دارد ،...

چون عاشقی، در دریای بندگی غرق می‌شد و اشک می‌ریخت. وی تار وپود وجود خود را با شمیم محبت اهل بیت (ع) آکنده ساخته بود ودرغم آن اسطوره‌های عصمت جانانه می‌گریست.

مدت‌ها اصرار داشت كه به جبهه برود، برادر بزرگش هم كه تازه ازدواج كرده بود، در جبهه بود، بهانه‌اي براي رفتن به جبهه نداشت. يك روز آمد و گفت:

در حال تمهيد مقدمات عمليات نصر يك بوديم، شهيد ضيايي مسؤل تسليحات بود بنا به مسئووليتي كه داشت نمي‌توانست در عمليات شركت كند.....