بیست و چهارم شهریورماه

زخم­هایتان بر پرده زمین و زمان زیباست و عطر گلستان بر جبین جهان برق می­زند. خاطرات شما بر برگهای گمشده جان می­گیرند و باران­های شبانه بر سجده­های سرخ زمزم می­شوند...