شهید «احمد احمدی اطربی» در وصیتنامه خود مینویسد: خواهرم زینب گونه باش میدانم از دست دادن برادر چقدر بر خواهر سخت است و این را بدان که خون من رنگینتر از خون دیگران نیست خواهرم، پیامم به تو فقط حفظ کردن حجاب است.
شهید «قاسم ابراهیمی» در وصیتنامه خود مینویسد: دوستان و برادران عزیز درخواست من از شما و وصیت من بر شما این است که راه حسین را دنبال کنید و همیشه طرفدار مظلوم و دشمن ظالم باشید، سازش نکنید که آنها همیشه از پشت خنجر میزنند.
«قربان علی کاظمی» از هم رزم دیرینش اینگونه روایت میکند: از لحاظ استقامت در برابر سختیها، برای بچهها در اردوگاه اسوه بود و در بدترین شرایط، روحیه خود را از دست نمیداد.
نشست تخصصی دکتر «کهن سال» مدیرکل بنیاد شهید و امورایثارگران مازندران با دکتر «عبدالرضا بابایی» رئیس دانشگاه آزاد اسلامی استان یکشنبه سوم اسفند ماه در محل این دانشگاه در ساری برگزار شد.
شهید «محمود بابایی ممشی» در وصیتنامه خود مینویسد: شما امت حزب الله و همیشه در صحنه، پشتیبان ولایت فقیه باشید و گوش به فرامین امام بزرگوار بدهید و تک تک آن را اجرا کنید اگر چنین کردهاید، بدانید که شما را هیچ خطری تهدید نخواهد کرد و انشاءالله تعالی پیروزید و همیشه برای امام عزیز دعا کنید.
شهید «محمود بابایی ممشی» در بیان تقیدات دینی، همین بس که در ادای فرائض واجب و مستحب، اهتمامی خاص داشت. با قرآن، این منبع نور و رحمت الهی نیز، مانوس بود و در عمل به فرامین آن، کوشا.
نماینده ولیفقیه در مازندران گفت: رمضان، ماه تزکیه، خودسازی و تقویت ایمان است و میتواند زمینهساز افزایش بصیرت و آگاهی در برابر جنگ روانی و رسانهای دشمن باشد.
اینجا علقمه است، اما نه کنار فرات، که میان خاکهای داغ جنوب. جایی که مردانی را دستبسته آوردند، اما نتوانستند دلهایشان را ببندند. دستها بسته بود، اما ذکر «یا زهرا» از لبهای خشکشان نمیافتاد. چه سخت است روضهی مردی که حتی برای دفاع از خودش دستی برای بالا آوردن نداشت. اینجا قتلگاه ۱۷۵ شهید دست بسته است و این دانشجویان مازندرانی به زیارت این مردان آمدند در راهیان نور.
مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مازندران با تأکید بر اینکه نشاط سازمانی زمینه ساز ارتقای خدمات رسانی به ایثارگران است، از مشارکت چشمگیر بیش از ۵۰ درصد کارکنان در جشنواره فرهنگی ورزشی تقدیر کرد و خواستار تداوم این برنامهها به صورت فصلی یا حداقل ششماه یکبار شد.
شهید «محمود قربانی» در وصیتنامه خود مینویسد: من در راهی جان دادم که حسین (ع) رفت که تا جانان بماند از شما میخواهم که راهم را ادامه دهید و نگذارید که تفنگم بر زمین بماند و سعی کنید که خود را اول تزکیه کنید و بعد علم بیاموزید، زیرا که تزکیه مقدم بر علم است.