ساعت از ۱۰ شب گذشته بود. موکب امامحسن مجتبی(ع) در میدان شهرری خلوت شده بود. آوین امیرکاشانی، همان دختر ۸ساله با موهای قهوهای، چال روی گونه و چشمانی که همیشه دنبال یک قاب عکس از رهبرش میگشت، دست مادرش را گرفته بود. ناگهان آسمان زرد شد. صدای انفجار پالایشگاه، زمین و زمان را لرزاند.