«اینجا مثل حیاط مدرسه است؛ کل رفیقها و معلمهامون اینجان...»؛ این جمله را یکی از دانشآموزان بازمانده مدرسه شجره طیبه میناب، در گلزار شهدای دانشآموز این مدرسه روایت میکند؛ جایی که مزار دوستان و معلمان شهیدش، به بخشی از خاطرات روزهای مدرسه گره خورده است. او در حالی که کنار مزار شهید دانشآموز «صالح عباسی دمشهری» نشسته، از دلتنگی برای دوستش میگوید و آرزو میکند کاش صالح هم امروز در کنارشان بود و با آنها بازی میکرد.