شهید «آتنا چملینژاد»، دانشآموز کلاس اول مدرسه شجره طیبه میناب، شب پیش از شهادتش در گفتوگویی صمیمی با پدرش از رفتن به مدرسه در روز بعد میگفت؛ پدر از روزهایی سخن گفت که چند سال بعد، دخترش بزرگتر شده و این لحظه را دوباره تماشا میکند و دیگر نمیتواند روی پاهای پدرش بنشیند، اما آتنا، بیخبر از فردایی که دیگر برایش نرسید، با همان زبان کودکانه پاسخ داد: «جا میشم...»