شهید غریب بی نشان

شهید "هوشنگ صادقی"، جوانی آرام، متین و مسئولیت‌پذیر از روستای ده‌کوثر هندودر شازند بود که در دوران کودکی برای کمک به پدر، تحصیل را رها کرد و بعدها با پوشیدن لباس سربازی، راهی جبهه‌های دفاع مقدس شد. او در ۲۱ تیرماه ۱۳۶۷ و در جریان تک دشمن در منطقه پیچ‌انگیزه فکه به شهادت رسید و پس از سال‌ها مفقودالاثری، پیکرش در سال ۱۳۷۵ شناسایی و در گلزار شهدای اراک به خاک سپرده شد.

شهید "سیدمجدالدین محمد سجادی"، از سربازان لشکر ۷۷ خراسان ارتش جمهوری اسلامی ایران، در ۲۱ تیرماه ۱۳۶۷ و در جریان تک دشمن در منطقه دهلران به شهادت رسید. پیکر مطهر این شهید سال‌ها مفقودالاثر بود تا اینکه پس از عملیات تفحص، در ششم خردادماه ۱۳۸۰ به زادگاهش بازگشت و در گلزار شهدای اراک آرام گرفت.

شهید "مرتضی مرادی"، از سربازان لشکر ۲۱ حمزه سیدالشهدا(ع)، در روزهای پایانی دفاع مقدس و در ۲۱ تیرماه ۱۳۶۷، در جریان تک دشمن در منطقه موسیان دهلران به شهادت رسید. پیکر مطهر این شهید والامقام تاکنون به وطن بازنگشته و نام او در شمار شهدای مفقودالجسد دفاع مقدس ثبت شده است.

شهید "سید اسماعیل حسینی" فرزند علاءالدین، متولد ۶ اردیبهشت ۱۳۴۴ در روستای قدمگاهِ شازند، از نیروهای متخصص و مسئول دسته‌ی لشکر ۲۱ حمزه سیدالشهدا(ع) بود. او که تحصیلاتِ دیپلم را با پشتکارِ مثال‌زدنی به پایان رساند، با آگاهیِ کامل به استخدام ارتش درآمد تا در سنگرِ جهاد، معنایِ تعهد و مسئولیت‌پذیری را به کمال برساند. شهید حسینی در تاریخ ۲۱ تیرماه ۱۳۶۷ در منطقه ابوقریب به درجه رفیع شهادت نائل آمد و پیکر مطهرش در زمره‌ی شهدای مفقودالاثر باقی ماند تا نامش به عنوانِ یادگاری از «صبرِ جمیل» در تاریخ دفاع مقدس ثبت شود.