اینجا عمود ۵۰ است؛ جایی در میانه راه وصال، که نام بلند شهدای دلوار استان بوشهر با دستهای پر مهر خادمان گره خورده تا در آن هرم گرما، هیچ زائری لب تشنه و دل خسته مسیر کربلا را طی نکند.
سایبان مصلای بوشهر امروز گواه خلوت بارانی مردمی بود که با شانههای لرزان و چشمهای سرخ از ناباوری، در سوگ رهبر شهید خود به سوگ نشستند تا نشان دهند داغ این فقدان بزرگ، چگونه در سکوت و بهت، دلهای وفادار این دیار را همپیمان و یکپارچه کرده است.