شهید مجتبی رضایی دوست

همسر شهید «مجتبی رضایی‌دوست» روایت می‌کند: «چقدر عجیب است که در نگاهِ مجتبی، شهادت نه یک حادثه، که یک «قسمت» بود که گویی او در آن روز، سخاوتمندانه آن را به رفیقش بخشیده بود. او در آن لحظه نمی‌دانست که آن ایثارِ کوچک در تعارف کردنِ یک لقمه، آغازگرِ همان مسیری است که سال‌ها بعد، او را در رکابِ سیدالشهدا (ع) به جایگاهِ حقیقی‌اش رساند.»

همسر شهید «مجتبی رضایی‌دوست» روایت می‌کند: «روز نهم فروردین‌ماه سال ۱۴۰۵، در میانِ غبارِ اندوهِ تشییعِ شهیدِ سرافراز شهید حمید صفری یکی از پاسداران پادگان بیدگنه ملارد، حال و هوای عجیبی حاکم بود. نگاهِ من به همسرِ شهید بود؛ با دو فرزندِ خردسال که در آغوش داشت، اما کوهی از صلابت بود. بی‌اختیار به مجتبی گفتم: «احسنت به این همسر شهید! با این دو بچه کوچک، چقدر با صلابت و قوی قدم برمی‌دارد…»

شهید «مجتبی رضایی‌دوست»، چهاردهم فروردین ماه ۱۴۰۵ در حمله رژیم صهیونیستی به مقر ایست بازرسی با موشک کروز در حال وضو گرفتن به شهادت رسید.