دستخط شهدای آذربایجان شرقی

نامه پیش‌رو، درد‌دل‌های صادقانه و شیرینِ شهیدی است که از جبهه‌های نبرد، با زبانی ساده و پُر از مهر، برای خانواده‌اش به یادگار مانده است؛ نامه‌ای که در آن، از دوری و دلتنگی تا تعبیر یک خوابِ شیرین، همه چیز را با «پدر و مادر مهربان‌تر از جانش» در میان می‌گذارد.

در گیرودارِ روزهای سخت سربازی و دوری از وطن، آنچه تکیه‌گاهِ رزمنده جوانمان بود، یادِ کانون گرم خانواده و امید به دیدارِ دوباره بود. این نامه، زمزمه‌های دلتنگیِ شهید «ابوالفضل» در سال ۱۳۶۴ است؛ نامه‌ای که نه فقط برای بیان احوال، که برای التماسِ شنیدنِ خبری از عزیزانش نوشته شده است.

او تنها ۲۲ بهار از زندگی‌اش گذشته بود که لباس رزم بر تن کرد و به میعادگاهِ سومار شتافت. حالا در چهل‌ویکمین سالگرد پروازش، دست‌نوشته‌ای از او را مرور می‌کنیم که بویِ بی‌تکلفِ صداقت و عطرِ نانوشته‌یِ شهادت می‌دهد.