شهید محمدرضا نجاریان

مادر شهید «محمدرضا نجاریان» نقل می‌کند: «آخرین باری که می‌خواست بره جبهه، جور دیگری شده بود. شور و هیجان خاصی داشت؛ به من گفت: حاج خانم! حلالم کن! این دفعه خیلی بهم می‌رسی! خبریه؟ گفتم: نه مادر! چی بگم! تو داری می‌ری! معلوم نیست کی برمی گردی! اما خداحافظی‌اش هم با دفعه‌های قبل فرق می‌کرد.»

خواهر شهید «محمدرضا نجاریان» نقل می‌کند: «دوم راهنمایی بودم که شهید شد. تو این سن همیشه می‌گفت: وقتی بیرون می‌ری، زیر چادر روسری بپوش! من گاهی لج می‌کردم و می‌گفتم: روسری‌ام گم شده! اما او می‌گفت: خواهر! بهانه درنیار! باید پوشیده باشی!»

شهید «محمدرضا نجاریان» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «ای برادران و‌ ای خواهران! در خط امام(ره) باشید و سعی کنید عظمت او را دریابید. خود را تسلیم کلام او سازید.»

شهید «محمدرضا نجاریان» پنجم شهریور ۱۳۴۷ در گرگان به دنیا آمد. صبور بود و مهربان، مرتب و منظم، باایمان و باگذشت. وقتی درخواستی داشت باید عملی می‌شد. حجب و حیای خاصی داشت و عاشق امام(ره) بود و کربلای حسین(ع). سرانجام بیست و یکم دی‌ماه ۱۳۶۵ به شهادت رسید.